بررسی نقش فناوری های نوین و هوش مصنوعی در شکل دهی تربیت نسل تراز در بستر نسل Z

با پیشرفت های شتابان فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی، آموزش و پرورش نسل های جدید با تحولات بنیادین مواجه شده است. نسل Z، متولدین سال های ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۲، نسلی است که زندگی خود را در بستر دیجیتال شکل داده و یادگیری، تعامل اجتماعی و فعالیت های روزمره خود را با فناوری تلفیق کرده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی به بررسی نقش هوش مصنوعی در تعلیم و تربیت نسل Z پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی قابلیت شخصی سازی یادگیری، تقویت انگیزه و خودکارآمدی، و تغییر نقش معلم به تسهیل گر و راهنمای شناختی را فراهم می آورد. همچنین ایجاد محیط های یادگیری تجربی و تعاملی با استفاده از فناوری هایی مانند واقعیت مجازی و شبیه سازهای هوشمند موجب تقویت مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و یادگیری فعال نسل Z می شود. با وجود این، چالش هایی نظیر حریم خصوصی داده ها، وابستگی به فناوری و نیاز به توانمندسازی معلمان برای استفاده موثر از ابزارهای هوشمند، از مهم ترین ملاحظات پژوهش است. نتایج این مطالعه بر ضرورت تدوین سیاست های آموزشی نوین، طراحی محیط های یادگیری تطبیقی و آموزش حرفه ای معلمان تاکید دارد تا نسل Z بتواند در آینده ای پیچیده و فناورانه به شکل موثر یاد بگیرد و پرورش یابد.

کلیدواژه ها:

نسل Z ، هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری های نوین ، محیط های تعاملی