تاثیر سبک های فرزندپروری بر سلامت روانی و اجتماعی کودکان در خانواده های ایرانی

سبک های فرزندپروری والدین یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری سلامت روانی و اجتماعی کودکان محسوب می شوند و می توانند تاثیر بسزایی بر رفتار، خودکنترلی، مهارت های اجتماعی و سازگاری عاطفی آنان داشته باشند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر انواع سبک های فرزندپروری—شامل اقتدارگرایانه، دموکراتیک و سهل گیرانه—بر سلامت روانی و اجتماعی کودکان در خانواده های ایرانی انجام شده است. روش تحقیق از نوع تحلیل اسناد و مرور نظام مند مطالعات پیشین می باشد و با بهره گیری از مقالات علمی، پژوهش های دانشگاهی و منابع معتبر داخلی و بین المللی، داده ها جمع آوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که سبک دموکراتیک فرزندپروری، با تاکید بر احترام به نظرات کودکان، تعیین مرزهای منطقی و تشویق استقلال، بیشترین اثر مثبت را بر توسعه مهارت های اجتماعی، تقویت اعتمادبه نفس و کاهش مشکلات روانی ایجاد می کند. در مقابل، سبک اقتدارگرایانه، با کنترل بیش از حد و محدود کردن آزادی های کودک، ممکن است با افزایش اضطراب، رفتارهای پرخطر و مشکلات اجتماعی همراه باشد. سبک سهل گیرانه نیز اثرات متناقضی دارد و گاهی باعث کاهش مسئولیت پذیری و ضعف مهارت های اجتماعی می شود. این نتایج اهمیت آموزش والدین و اطلاع رسانی درباره سبک های فرزندپروری موثر را نشان می دهد و می تواند به خانواده ها، معلمان و سیاستگذاران آموزشی در جهت ارتقای سلامت روانی و اجتماعی کودکان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، سلامت روانی ، سلامت اجتماعی ، کودکان ، والدین.