اثربخشی آموزش ذهنی سازی بر خود نظم دهی هیجانی و توانایی حل مسئله اجتماعی دختران متوسطه دوم شهرضا

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ذهنی سازی بر خود نظم دهی هیجانی و توانایی حل مسئله اجتماعی دختران متوسطه دوم شهرضا می باشد. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است که از نظر هدف یک پژوهش کاربردی است. نمونه پژوهش را تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرضا با روش نمونه گیری در دسترس تشکیل دادند که بطور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در این پژوهش به منظور آموزش ذهنی سازی از برنامه آموزشی فوناگی(۲۰۰۱) استفاده گردید که دانش آموزان در گروه آزمایش در ۸ جلسه دو ساعتی (در مجموع ۱۶ ساعت) تحت آموزش ذهنی سازی قرار گرفتند. به منظور جمع آوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه خودنظم دهی هیجانی گراس و جان(۲۰۰۳) و پرسشنامه حل مساله اجتماعی دیزوریلا و همکاران(۲۰۰۲) استفاده شد.از نرم افزار spss جهت تحلیل فرضیات پژوهش استفاده شد. نتایج بدین صورت بود که مقدار سطوح معناداری برای متغیرهای خودنظم دهی هیجانی و توانایی حل مسئله اجتماعی کمتر از مقدار سطح معناداری ۰۵/۰=α است (p<۰.۰۵)، در نتیجه آموزش ذهنی سازی بر این متغیرها اثر معناداری دارد. یعنی بین نمرات خودنظم دهی هیجانی و توانایی حل مسئله اجتماعی در بین گروه های آزمایش و کنترل از نظر آماری تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین میزان تاثیر آموزش ذهنی سازی بر نمرات پس آزمون جهت گیری مثبت (۵۰۲/۰)، جهت گیری منفی (۷۲۳/۰)، سبک تکانشی (۴۱۷/۰)، سبک اجتنابی (۴۰۵/۰) و سبک منطقی (۳۴۵/۰) بوده است. از اینرو ۲/۵۰ افزایش ایجاد شده در نمرات پس آزمون جهت گیری مثبت، ۳/۷۲ درصد کاهش ایجاد شده در نمرات پس آزمون جهت گیری منفی، ۷/۴۱ درصد کاهش ایجاد شده در سبک تکانشی، ۵/۴۰ درصد کاهش ایجاد شده در نمرات پس آزمون سبک اجتنابی و ۵/۳۴ درصد افزایش ایجاد شده در سبک منطقی در گروه آزمایش؛ ناشی از آموزش ذهنی سازی بوده است. میزان تاثیر آموزش ذهنی سازی بر نمرات پس آزمون ارزیابی مجدد هیجانی (۵۶۹/۰) و سرکوبی هیجانی (۴۹۹/۰) بوده است. از اینرو ۹/۵۶ درصد افزایش ایجاد شده در نمرات پس آزمون ارزیابی مجدد هیجانی و ۹/۴۹ درصد افزایش ایجاد شده در نمرات پس آزمون سرکوبی هیجانی در گروه آزمایش؛ ناشی از آموزش ذهنی سازی بوده است.