تحلیل ساختاری تعلق خاطر کاری موثر بر فرسودگی شغلی معلمان با تاکید بر نقش اشتیاق شغلی، انگیزش درونی و خودکارآمدی شغلی در دو بستر آموزش سنتی و آموزش جدید

هدف پژوهش حاضر تحلیل ساختاری تعلق خاطر کاری موثر بر فرسودگی شغلی معلمان با تاکید بر نقش اشتیاق شغلی، انگیزش درونی و خودکارآمدی شغلی در دو بستر آموزش سنتی و آموزش جدید است. تعلق خاطر کاری به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های رفتار حرفه ای معلمان، نقش اساسی در کیفیت تدریس و سلامت روانی آنان دارد. از سوی دیگر، فرسودگی شغلی یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی است که می تواند عملکرد معلمان را کاهش دهد. پژوهش حاضر بررسی می کند که چگونه اشتیاق شغلی، انگیزش درونی و خودکارآمدی می توانند رابطه تعلق خاطر کاری و فرسودگی شغلی را تبیین کنند و آیا این روابط در آموزش سنتی و جدید متفاوت است. نتایج نشان داد که تعلق خاطر کاری تاثیر منفی و معناداری بر فرسودگی شغلی دارد و اشتیاق شغلی، انگیزش درونی و خودکارآمدی نقش میانجی مهمی در این رابطه ایفا می کنند. همچنین، اثرگذاری این متغیرها در آموزش جدید قوی تر از آموزش سنتی مشاهده شد. یافته ها اهمیت توجه به عوامل روان شناختی و محیطی را در کاهش فرسودگی شغلی معلمان تایید می کند.

کلیدواژه ها:

تعلق خاطر کاری ، فرسودگی شغلی ، اشتیاق شغلی ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی شغلی ، آموزش سنتی ، آموزش جدید.