ارزیابی اثربخشی آموزش مدیریت استعداد در ارتقای سرمایه روان شناختی معلمان در مقایسه با شیوه های سنتی توسعه حرفه ای

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مدیریت استعداد بر ارتقای سرمایه روان شناختی معلمان و مقایسه آن با شیوه های سنتی توسعه حرفه ای است. سرمایه روان شناختی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی توانمندسازی منابع انسانی، شامل امید، خوش بینی، تاب آوری و خودکارآمدی است. با توجه به نقش حیاتی معلمان در کیفیت آموزش، ارتقای این سرمایه می تواند پیامدهای آموزشی و سازمانی مهمی به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با بهره گیری از پیشینه گسترده ای در حوزه تاب آوری، خودتنظیمی، انگیزش، درگیری تحصیلی و آموزش های نوین، به بررسی این موضوع پرداخته است. نتایج نشان می دهد آموزش مدیریت استعداد، به دلیل ماهیت فردمحور، آینده نگر و مبتنی بر توانمندی ها، تاثیر بیشتری بر سرمایه روان شناختی معلمان نسبت به روش های سنتی دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، تاب آوری ، مدیریت استعداد ، شیوه های سنتی