نقش روایت درمانی مدرسه محور در کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روایت درمانی مدرسه محور در کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان انجام شد. اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از مشکلات رایج در میان دانش آموزان، می تواند مانع مشارکت فعال آن ها در کلاس، تعامل با همسالان و پیشرفت تحصیلی شود. این مطالعه با استفاده از روش های کمی و کیفی طراحی شد و جامعه آماری شامل ۸۰ دانش آموز دختر پایه متوسطه اول بود که به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در جلسات روایت درمانی مدرسه محور شرکت کردند و گروه کنترل برنامه معمول مدرسه را دنبال نمود. داده های کمی شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی و شاخص های رفتاری دانش آموزان بود و داده های کیفی از طریق مشاهدات مستقیم و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد.نتایج پژوهش نشان داد که روایت درمانی مدرسه محور باعث کاهش معنادار اضطراب اجتماعی در دانش آموزان شد. کاهش اضطراب در مولفه هایی مانند ترس از ارزیابی منفی، اجتناب از موقعیت های اجتماعی و نگرانی پیش بینانه مشاهده شد. داده های کیفی نشان داد که بازنویسی روایت های هویتی و مشارکت فعال در جلسات گروهی باعث افزایش اعتماد به نفس، بهبود مهارت های اجتماعی و تجربه مثبت زیسته دانش آموزان گردید. همچنین اثرات مثبت برنامه در طول زمان پایدار بود و دانش آموزان تغییرات رفتاری و هیجانی خود را در تعاملات اجتماعی حفظ کردند.این پژوهش نشان داد که روایت درمانی مدرسه محور می تواند به عنوان یک مداخله موثر در کاهش اضطراب اجتماعی و ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. نتایج همچنین بر اهمیت طراحی برنامه های مدرسه محور، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و مشارکت فعال معلمان و مشاوران تاکید دارد. یافته ها می تواند به توسعه مداخلات روان شناختی پیشگیرانه و بهبود کیفیت آموزش و پرورش در مدارس ایران کمک کند.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، اضطراب اجتماعی ، مدرسه محور ، مهارت های اجتماعی ، بازنویسی روایت های هویتی