حمایت اجتماعی والدین، مرکز کنترل و جهت گیری مذهبی،پیشرفت تحصیلی وپیشگیری از آسیب های اجتماعی

در دنیای کنونی که نوجوانان و جوانان با انواع بحران ها و تهدیدهای اجتماعی روبه رو هستند، نقش خانواده و به ویژه حمایت اجتماعی والدین بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. حمایت والدین به عنوان یکی از اساسی ترین منابع پشتیبانی عاطفی، شناختی و رفتاری، تاثیر مستقیمی بر شکل گیری مرکز کنترل درونی و جهت گیری مذهبی فرزندان دارد. وجود حمایت اجتماعی مطلوب می تواند با ایجاد احساس امنیت، اعتماد به نفس و انگیزه درونی، آنان را در مسیر رشد تحصیلی و تعالی شخصیتی یاری کند. از سوی دیگر، تقویت پیوندهای خانوادگی و معنوی به عنوان سپری در برابر آسیب های اجتماعی از قبیل اعتیاد، پرخاشگری، بزهکاری و افت تحصیلی عمل می کند. هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان حمایت اجتماعی والدین با جهت گیری مذهبی، مرکز کنترل و پیشرفت تحصیلی و همچنین نقش آن در پیشگیری از آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان است. این مطالعه به دنبال تبیین سازوکارهایی است که چگونه حمایت والدین و باورهای مذهبی می توانند نقشی پیشگیرانه و سازنده در رشد شخصیتی و اجتماعی نسل جوان ایفا کنند.باتوجه به اهمیت چند بعدی مولفه های عاطفه، پژوهش حاضر، ارائه الگوی پیشرفت تحصیلی و پیشگیری از آسیب های اجتماعی در ارتباط با نقش حمایت اجتماعی والدین، مرکز کنترل و جهت گیری مذهبی استبدین منظور ۱۵۰نفرازدانش آموزخوابگاهی۹۸باروش چند مرحله ای مقیاسهای جهت گیری مذهبی(آلپورت،۱۹۶۳)،مرکز کنترل (راتر،۱۹۹۶)،حمایت اجتماعی (مالکی ،دیمری ۲۰۰۰) وپیشرفت تحصیلی(معدل)راتکمیل کردند.در جهت تحلیل نتایج نیز از روش تحلیل عاملی و تحلیل مسیر بهره گرفته شد. نتایج نشان داد تنها مسیر مستقیم جهت گیری مذهبی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی وپیشگیری از آسیب های اجتماعی معنا دار است واین در حالی است که حمایت والدین و مرکز کنترل تنها به طور غیر مستقیم پیش بینی کننده پیشرفت تحصیلی است.