اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد بر نگرانی از تصویر بدنی، در دختران نوجوان مبتلا به اضطراب اجتماعی

هدف از این پژوهش تعیین اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد بر نگرانی از تصویر بدنی، دختران نوجوان مبتلا به اضطراب اجتماعی بود. روش مطالعه کاربردی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دختران نوجوان مبتلا به اضطراب اجتماعی بودند که در مقطع متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳در مدارس دولتی شهر داران در حال تحصیل بودند. که از طریق روش نمونه گیری هدفمند ۴۰ نفر انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه ۲۰ نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. جهت گردآوری داده ها در این پژوهش از پرسشنامه اضطراب اجتماعی لاجرسا(۱۹۹۸)، پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی لیلتون و همکاران (۲۰۰۵)، و پروتکل درمانی ACT برای نوجوانان (شری تورل، ماری بل و کلی ویلسون) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده ابتدا از آمار توصیفی که به بررسی میانگین و انحراف استاندارد می‎ پردازد، استفاده شد، سپس برای بررسی فرضیات از آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس با اندازه گیری مکرر) استفاده گردید. یافته ها نشان دادند که مداخله به روش آموزش درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد در مرحله پس آزمون و پیگیری تاثیر معناداری بر نمرات این متغیرها در پژوهش داشته است (احتمال معناداری ۰.۰۵>p). و اندازه ای اثر در متغیر های نگرانی از تصویر بدنی، توجه معطوف بر خود و نشخوار فکری به ترتیب برابر با ۲۴۴/۰، ۱۱۱/۰ و ۱۲۴/۰ گزارش گردیده است. یعنی درمان ACT بیشترین تاثیر را بر نگرانی از تصویر بدنی (با اندازه اثر بزرگ) داشته است.طبق نتایج حاصل از این مطالعه درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد بر نگرانی از تصویر بدنی، در دختران نوجوان مبتلا به اضطراب اجتماعی اثربخش است.

کلیدواژه ها:

آموزش درمان مبتنی بر پذیرش وتعهد ، نگرانی از تصویر بدنی ، اضطراب اجتماعی.