واکاوی تاثیر آموزش مبتنی بر تکلیف (Task-Based Language Teaching) بر ارتقای مهارت گفتاری و خودکارآمدی زبان آموزان متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تاثیر آموزش مبتنی بر تکلیف بر ارتقای مهارت گفتاری و خودکارآمدی زبان آموزان متوسطه دوم انجام شد. با توجه به چالش های موجود در آموزش سنتی زبان انگلیسی و ضعف بسیاری از دانش آموزان در برقراری ارتباط شفاهی، ضرورت بهره گیری از رویکردهای ارتباطی و معنا محور بیش از پیش احساس می شود. در این پژوهش، آموزش مبتنی بر تکلیف به عنوان رویکردی تعاملی و دانش آموزمحور مورد بررسی قرار گرفت که در آن زبان آموزان از طریق انجام فعالیت های معنادار مانند ایفای نقش، بحث گروهی و حل مسئله، به استفاده عملی از زبان می پردازند. یافته ها نشان داد که این رویکرد موجب افزایش روانی گفتار، بهبود انسجام کلام و گسترش دامنه واژگانی زبان آموزان شد. همچنین، تجربه موفقیت در انجام تکالیف و مشارکت فعال در تعاملات کلاسی، به تقویت باور زبان آموزان نسبت به توانایی های خود در صحبت کردن به زبان انگلیسی انجامید و سطح خودکارآمدی آنان را ارتقا داد. نتایج حاکی از آن است که آموزش مبتنی بر تکلیف می تواند علاوه بر بهبود عملکرد زبانی، ابعاد عاطفی و انگیزشی یادگیری را نیز تقویت کند و زمینه ای مناسب برای پرورش زبان آموزانی توانمند، با اعتمادبه نفس و فعال فراهم آورد.واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر تکلیف، مهارت گفتاری، خودکارآمدی، زبان آموزان متوسطه دوم، یادگیری ارتباطی