تاثیر تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای بر اساس نحوه ی توزیع میدان الکتریکی و تغییر در فعالیت مغزی

تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه­ای (tDCS) پرکاربردترین روش تحریک غیرتهاجمی مغز بوده که چالش اساسی آن تفاوت­های بین فردی گزارش شده در پاسخ به این تحریک می­باشد. یکی از منابع ایجاد این اختلاف ها تفاوت در توزیع میدان الکتریکی بوده که به دلیل تفاوت در ساختارهای مغزی ایجاد می­شود. شواهد نشان می­دهد که میدان ناشی از tDCS می­تواند فعالیت های مغزی را تحت تاثیر قرار داده و باعث ایجاد تغییر در رفتار گردد اما ارتباط بین توزیع میدان و فعالیت­های مغزی هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است. از این رو در این مطالعه ی متقاطع دوسو کور، tDCS با شدت ۲ میلی­آمپر به قشر پیش­پیشانی ۱۴ فرد وابسته به مت­آمفتامین اعمال شده و برای تعیین توزیع میدان و مشاهده ی فعالیت مغزی در پاسخ به نشانه­های مواد، تصویر تشدید مغناطیسی ساختاری و عمل کردی قبل و بعد از تحریک ثبت شده است. تحریک الکتریکی برای هر فرد یک مرتبه به صورت واقعی و یک مرتبه به صورت غیرواقعی (با فاصله ی حداقل یک هفته) انجام شده است. با استفاده از مدل­های سر مبتنی بر روش­های المان محدود برای نمایش توزیع میدان شبیه­سازی شده و آنالیز گروهی نشان داده شده که بیش ترین میدان در ناحیه ی پیش­پیشانی ایجاد شده (۰۷/۰±۳۴۲۴/۰) و توزیع مکانی میدان در بین افراد متفاوت بوده است. داده­­های کارکردی حاکی از آن بوده که در تفاوت بین پاسخ به نشانه­های مواد و تصاویری که مربوط به مواد نیستند، تحریک واقعی در مقایسه با تحریک غیرواقعی فعالیت مغزی را در چین گیج گاهی فوقانی و قشر کمربندی خلفی کاهش داده (۰۰۰۱/۰p<) اما همبستگی معناداری بین شدت میدان و تغییرات فعالیت مغزی به دست نیامده است. در این مطالعه یک روش کار برای ترکیب مدل­های سر با اطلاعات مربوط به عمل کرد مغز ارائه شده که تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته و می­تواند دریچه­ای رو به درک بهتر مکانیسم اثر tDCS به شمار آید.

کلیدواژه ها:

تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای ، مدل های محاسباتی سر ، فعالیت مغزی ، اعتیاد