تحلیل ردیابی چشم در افراد مبتلا به اختلال طیف اتیسم و گروه کنترل در تکلیف خیره شدن به حالت های احساسی چهره

تفاوت الگوی خیرگی چشم در اختلالات طیف اتیسم مشاهده می­شود. مطالعات حرکات چشم در افراد دارای اتیسم، نشان دهنده ی تفاوت در الگوی خیره شدن به چشم و دهان نسبت به گروه های کنترل است. با این حال یافته ها تا به امروز متناقض بوده و در حالی که مطالعات پیشین در مورد خیره شدن چشم در افراد دارای اتیسم در حال گسترش است، هنوز هم به نظر می رسد یافته ها یک پارچگی ندارند. در این مقاله ردیابی چشم در پردازش چهره برای ۲۵ نوجوان دارای اتیسم و ۲۵ نوجوان از گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفته است تا هرگونه تمرکز غیرعادی در مناطق صورت بررسی شده و بهترین نتایج در این خصوص به دست آید. تکلیف طراحی شده شامل تصاویری استاندارد از حالات احساسی چهره ی زن و مرد (گردی صورت) در حالت خشم، تعجب، شادی، ناراحتی و خنثی بوده که افراد پس از نگاه کردن به این چهره­ها، در حالی که ردیاب چشم اطلاعات مربوطه را ثبت کرده باید حالت احساسی نمایش داده شده را توسط صفحه کلید اختصاصی انتخاب کنند. طبقه­بند منتخب Boosted Trees Ensemble توانسته است با استفاده از ویژگی های مرتبط با مجموع داده های دریافتی از ردیابی چشم در تقسیم­بندی صورت به ۸ ناحیه (پیشانی، چشم راست و چپ، گونه ی راست و چپ، بینی، دهان و چانه) با دقت ۳۱/۸۳% دو گروه اتیسم و کنترل را از یک دیگر جدا کند. هم چنین در بررسی اجزای صورت، چشم چپ، گونه ی چپ، گونه ی راست و چشم راست، به ترتیب با دقت­های ۱۸/۸۴% ، ۸۵/۸۳%، ۷۳/۸۲% و ۲۵/۸۱% بیش ترین تفکیک را با استفاده از طبقه­بند خانواده ی Boosted Trees بین دو گروه ایجاد کرده اند. الگوهای غیرطبیعی در خیره شدن چشم می­تواند بسیار حائز اهمیت باشد چرا که نشان گر زیستی از وضعیتی است که می تواند برای تشخیص زودهنگام مورد استفاده قرار گیرد. هم چنین می تواند راهنمایی برای پژوهش گران باشد تا بر اساس نتایج حاصل از این مقاله، به طراحی بازی شناختی با هدف بهبود تعاملات اجتماعی از طریق تقویت تماس چشمی برای افراد دارای اختلال اتیسم بپردازند.

کلیدواژه ها:

ردیابی چشم ، اختلال طیف اتیسم ، خیرگی ، حالت های احساسی چهره ، تشخیص زودهنگام