تقویت حافظه ی کاری خلبانان با استفاده از تحریک الکتریکی

حافظه ی کاری در کارکردهای اجرایی از اهمیت بالایی برخوردار بوده و حافظه ی کاری کلامی نقشی حیاتی در بهینه سازی عمل کرد کاربران سیستم های پیچیده مانند خلبانان دارد اما ظرفیت آن محدود است. تحقیقات وسیعی با هدف بهبود ظرفیت حافظه ی کاری بینایی انجام شده اما اطلاعات اندکی در مورد حافظه ی کاری شنیداری به ویژه در خلبانان در دسترس است. هدف این مطالعه بررسی تاثیرات تحریک الکتریکی فراجمجمه ای بر حافظه ی کاری کلامی خلبانان در حین انجام تسک شنیداری است. تسک شنیداری شامل آواهای غیرتکراری و حاوی تعداد برابری از اعداد و حروف انگلیسی تصادفی با توزیع یک نواخت بوده که در گوشی خلبان پخش شده و خلبان موظف است پس از شنیدن هر آوا آن را بازگو کند. این تسک شنیداری در ۶ سطح از آسان تا سخت طراحی شده است که در هر سطح تعداد کاراکترها ۲ عدد افزایش یافته و به ازای هر سطح ۵ آوا وجود دارد. بنابراین در هر جلسه ۳۰ آوا متشکل از ۴ تا ۱۴ کاراکتر ارائه شده است. پیش از شروع تسک، تحریک الکتریکی با شدت جریان ۲ میلی آمپر اعمال شده است. این آزمایش شامل سه مرحله ی پایه (بدون تحریک)، شم (تحریک ساختگی) و آندال (تحریک اصلی) است. مدت زمان اعمال تحریک در حالت شم ۳۰ ثانیه و در حالت آندال ۱۰ دقیقه است. در نهایت با بررسی پاسخ آزمودنی ها و تعداد کاراکترهایی که درست به خاطر سپرده شده، با استفاده از آزمون های آماری تغییرات عمل کرد خلبانان بررسی شده است. در نتیجه با در نظر گرفتن تمام سطوح دشواری در کنار هم، بهبود معنی داری در ظرفیت حافظه ی کاری با تحریک آندال (۴۱/۶%) نسبت به حالت پایه مشاهده شده است. هم چنین نشان داده شده که در سطوح دشوارتر تسک، عمل کرد خلبانان پس از اعمال تحریک نسبت به حالت پایه بهبود معنی داری داشته است (سطح ۴: ۲۰/۱۲%، سطح ۵: ۰۰/۹% و سطح ۶: ۴۴/۱۰%). بنابراین نتایج این تحقیق می تواند برای یافتن بینشی عمیق تر در مورد مکانیسم عصبی حافظه ی کاری و استفاده از آن برای تقویت انسان مفید باشد.

کلیدواژه ها:

تقویت انسان ، حافظه ی کاری ، خلبان ، تسک شنیداری ، تحریک الکتریکی ، ناحیه ی DLPFC