بررسی احتمال ترمبوز در بطن چپ با انفارکتوس مصنوعی به وسیله ی معیار زمان ماند: یک تحلیل برهم کنش سیال جامد

یکی از اطلاعات مهم در بررسی های قلبی عروقی، احتمال بروز عارضه ی ترمبوز است. در این میان، ترمبوز بطن چپ قلب، به جهت اهمیتی که در سیستم گردش خون دارد، در مطالعات زیادی مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیقات، عوامل مختلف بیوشیمیایی و همودینامیکی به عنوان عوامل آغازگر فرایند ترمبوز مورد توجه واقع شده است. زمان ماند خون یکی از شاخص های همودینامیکی مهم در تشخیص احتمال تشکیل ترمبوز است. در این مطالعه نیز، همین شاخص به عنوان معیار تشخیص احتمال این عارضه در نظر گرفته شد. در ابتدا هندسه و جابجایی دیواره ی بطن چپ از تصاویر MRI به دست آمد و سپس جریان خون در آن با استفاده از روش برهم کنش سیال جامد (FSI) مدل سازی شد. مدل های عددی انفارکتوس مصنوعی با حذف موضعی این جابجایی ها در نواحی مشخص، ساخته شد. اثر مکان انفارکتوس، درصد سطح آن به سطح بطن، میزان اتساع و ویژگی مواد آن به عنوان متغیرهای مدل سازی انتخاب شدند. در مجموع، ۱۶ مدل مختلف انفارکتوس به همراه یک مدل کنترل (بدون انفارکتوس) در نظر گرفته شد. زمان ماند خون با استفاده از رویکرد اویلری و از طریق حل معادله ی انتقال نفوذ مربوط به آن همراه با حل جریان، محاسبه شد. تحلیل های کمی و کیفی زمان ماند در مدل های مختلف انفارکتوس به هدف بررسی ارتباط آن با احتمال ترمبوز بطن چپ ارائه شد. این تحلیل ها نشان داد که ویژگی مواد مربوط به ناحیه ی انفارکتوس، تاثیر چندانی بر زمان ماند ندارد. اما مکان و درصد و اتساع ناحیه ی انفارکتوس تاثیرات قابل ملاحظه دارد. نتایج این مطالعه می تواند به درک بهتر نقش انفارکتوس در تغییر همودینامیک خون و افزایش خطر ایجاد ترمبوز در بطن چپ کمک کند.

کلیدواژه ها:

انفارکتوس بطن چپ ، زمان ماند ، ترمبوز ، برهم کنش سیال جامد