بررسی اثر جهت گرانش بر میزان جذب میکروذرات در مسیرهای هوایی ریه موش

درکی مناسب از نحوه توزیع ذرات در مسیرهای هوایی ریه به تحقیقات حوزه دارورسانی هدفمند کمک شایانی می کند. از آنجایی که در آزمایشات به منظور بررسی اثر دارو یا سموم بر روی سیستم تنفسی معمولا از موش ها استفاده می شود، دستیابی به یک مدل CF-PD از جذب ذرات در ریه موش می تواند با ایجاد یک مدل تکرارپذیر، به بررسی اثر عوامل مختلف در جذب ذرات در ریه کمک کند. در این تحقیق اثر جهت گرانش بر روی جذب ذرات در مسیرهای هوایی ریه چپ موش مورد بررسی قرار گرفت. برای تشکیل هندسه، از تصاویر با وضوح بالای LSFM استفاده شد. هندسه به دست آمده از مسیرهای هوایی ریه به مرتبه های مختلف تقسیم شد و با شبیه سازی جریان هوای آرام با نرخ ml⁄min ۷۲ و تزریق ذرات با اندازه بین µm ۱ تا µm ۱۰ به آن، اثر شش جهت مختلف گرانشی بر میزان جذب ذرات در مرتبه های مختلف مورد بررسی قرار گرفت. یافته های تحقیق شامل درصد ذرات جذب شده و دوز نرمال ذرات جذب شده در هر مرتبه و میانگین درصد و دوز نرمال جذب شده در هر مرتبه از مسیرهای هوایی است. بر اساس نتایج، جهت گرانش نقشی موثر بر میزان جذب ذرات میکرونی در مسیرهای هوایی ریه موش داشته است. بیشترین میزان تاثیر جهت گرانش در یک اندازه ذره مشخص و در یک مرتبه مربوط به ذرات با اندازه µm ۲ در مرتبه سوم از مسیرهای هوایی بوده است که تفاوتی ۲۱۰۰% درصدی را در میزان جذب در راستاهای گرانشی -x و +z نشان می دهد. کمترین اثر جهت گرانش بر میزان جذب ذرات هم مربوط به اندازه ذره µm ۳ و مرتبه دوم مسیرهای هوایی است که تفاوت میان بیشینه جذب ذرات در راستای گرانشی -y و کمینه مقدار آن در راستای گرانشی +y به میزان ۱۲% بوده است.

کلیدواژه ها:

مسیرهای هوایی میکروذرات ، جذب محلی ، راستای گرانشی ، ریه موش