بررسی اثر اعتمادبه نفس معلم بر انگیزه یادگیری

اعتمادبه نفس معلم به عنوان باوری پایدار و مثبت نسبت به توانایی های حرفه ای و شخصی در انجام موثر نقش آموزشی و تربیتی، از سازه های روان شناختی کلیدی در تعلیم و تربیت محسوب می شود. این مقاله مروری با هدف تبیین تاثیر اعتمادبه نفس معلم بر انگیزه یادگیری دانش آموزان و با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای فارسی و انگلیسی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که اعتمادبه نفس معلم، هم به صورت مستقیم و هم از طریق میانجی گری متغیرهایی چون کیفیت تدریس، جو کلاس درس، خودکارآمدی معلم و ارتباط معلم-دانش آموز، بر انگیزش درونی و بیرونی یادگیرندگان اثر می گذارد. معلمان با اعتمادبه نفس بالا، محیط یادگیری چالش برانگیز و حمایت گرایی فراهم می کنند، از راهبردهای تدریس موثرتر و انعطاف پذیرتری بهره می گیرند و باورهای مثبتی در مورد توانایی های دانش آموزان ایجاد می کنند که این عوامل به افزایش تعلق تحصیلی، پشتکار در مواجهه با دشواری ها و در نهایت، انگیزه یادگیری عمیق تر منجر می شود. در مقابل، سطوح پایین اعتمادبه نفس معلم با ایجاد فضای آموزشی دفاعی، کاهش خلاقیت و افزایش اضطراب در دانش آموزان همراه است. این مقاله بر ضرورت توجه به راهبردهای توسعه حرفه ای معلمان با محوریت تقویت اعتمادبه نفس و خودکارآمدی آنان به عنوان اهرمی قدرتمند در ارتقای کیفیت آموزشی و انگیزشی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

اعتمادبه نفس معلم ، انگیزه یادگیری ، خودکارآمدی معلم ، جو روانی-اجتماعی کلاس ، کیفیت تدریس.