بازی بایادگیری و تنوع خلاقیت درتدریس

هدف این پژوهش بررسی اثر روش های تدریس مبتنی بر بازی (شامل بازی های آموزشی دیجیتال و غیر دیجیتال، بازی ورسازی و بازی های تخته ای آموزشی) بر بهبود مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان دوره ابتدایی است. پژوهش از نوع ترکیبی با طراحی شبه آزمایشی و تکمیل با داده های کیفی است. در بخش کمی، مداخله مبتنی بر بازی در نمونه ای از ۹۰ دانش آموز پایه سوم در سه مدرسه اجرا شد (گروه آزمایش: n=۴۵، گروه کنترل: n=۴۵) و پیش آزمون/پس آزمون خواندن و نوشتن با آزمون های استاندارد و ارزیابی محصولات انجام گرفت. در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۸ معلم و ۱۲ دانش آموز انجام شد. یافته ها نشان داد مداخلات بازی محور به طور معناداری سرعت خواندن، دقت در شناخت کلمات، و مهارت بازنویسی و نگارش خلاق را ارتقا داد (p < .۰۵). داده های کیفی نشان داد بازی ها موجب افزایش انگیزه، توجه و تعامل اجتماعی شده و معلمان با چارچوب دهی مناسب توانستند انتقال یادگیری را تسهیل کنند. نتایج با مروری نظام مند پژوهش های بین المللی و داخلی همخوانی دارد و پیشنهادهایی برای ادغام نظام مند بازی در برنامه درسی، آموزش معلمان و پژوهش های طولی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، تنوع خلاقیت ، تدریس