بررسی پیامدهای تحول دیجیتال بر نقش حرفه ای معلمان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_9064
تاریخ نمایه سازی: 8 اسفند 1404
چکیده مقاله:
جهان امروز در حال گذر از یک پیچ تاریخی عظیم و بی سابقه است که در آن، فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی تمامی ارکان زندگی بشری را دستخوش تغییرات بنیادین کرده اند. در این میان، نهاد آموزش و پرورش به عنوان متولی اصلی تربیت نیروی انسانی و شکل دهی به آینده جوامع، در کانون این دگرگونی ها قرار دارد. تحول دیجیتال در آموزش و پرورش، فراتر از تجهیز مدارس به سخت افزارها و نرم افزارهای رایانه ای، به معنای تغییر در پارادایم های یاددهی-یادگیری، بازتعریف اهداف آموزشی و مهم تر از همه، بازطراحی نقش حرفه ای معلمان است. مقاله حاضر با هدف بررسی عمیق و همه جانبه پیامدهای تحول دیجیتال بر نقش حرفه ای معلمان به رشته تحریر درآمده است. این پژوهش که با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و مرور سیستماتیک ادبیات پژوهشی پیشین انجام شده است، تلاش می کند تا ابعاد مختلف این گذار پارادایمی را واکاوی نماید. یافته های این بررسی نشان می دهد که تحول دیجیتال، نقش معلم را از یک «انتقال دهنده صرف دانش و اطلاعات» در محیط های سنتی، به یک «تسهیل گر، طراح محیط های یادگیری، راهبر آموزشی و مربیگری شناختی» ارتقا داده است. در عصر فراوانی اطلاعات، معلم دیگر یگانه منبع دانایی نیست، بلکه قطب نمایی است که به دانش آموزان در مسیر مسیریابی در اقیانوس اطلاعات یاری می رساند. علاوه بر این، پژوهش حاضر نشان می دهد که این تحول، نیازمند توسعه شایستگی های جدیدی در معلمان است که تحت عنوان «سواد دیجیتال و پداگوژی دیجیتال» شناخته می شود. توانایی ادغام فناوری با محتوای درسی، بهره گیری از هوش مصنوعی و کلان داده ها برای شخصی سازی یادگیری، و ایجاد تعاملات سازنده در بستر شبکه های مجازی، از جمله این شایستگی های نوپدید هستند. با این وجود، این مسیر دگرگونی عاری از چالش نیست. مقاومت در برابر تغییر، فقدان زیرساخت های مناسب و عادلانه در سراسر کشور، پدیده تکنو استرس (استرس ناشی از کار با فناوری)، حفظ حریم خصوصی دانش آموزان و چالش های مربوط به عدالت آموزشی از جمله موانع جدی در مسیر این تحول به شمار می روند. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که نظام آموزش و پرورش، به ویژه در نهادهای متولی تربیت معلم نظیر دانشگاه فرهنگیان، نیازمند یک بازنگری اساسی در برنامه های درسی و راهبردهای توانمندسازی معلمان است تا بتواند نیروی انسانی کارآمدی را برای زیست بوم جدید آموزشی تربیت نماید. همسویی این تحولات با اسناد بالادستی، به ویژه سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، می تواند نقشه راه روشنی را برای سیاست گذاران و مجریان این عرصه ترسیم کند.
کلیدواژه ها:
تحول دیجیتال ، نقش حرفه ای معلم ، آموزش و پرورش ، پداگوژی دیجیتال ، تسهیل گری یادگیری ، شایستگی های نوین ، فناوری اطلاعات و ارتباطات.
نویسندگان
صفورا کدخدازاده
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند
رضا مسیبی
کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر
حسن خسروی کارشک
کارشناسی مدیریت دانشگاه علمی کاربردی مشهد
زهرا بیاتی
کارشناسی دبیری زبان انگلیسی