تجلی خلاقیت در مدرسه هوشمند

هدف پژوهش حاضر، بررسی ابعاد مختلف تجلی خلاقیت در مدارس هوشمند و تحلیل بسترها، سازوکارها و چالش های پیش روی آن است. مدارس هوشمند با بهره گیری از فناوری های اطلاعات و ارتباطات، رویکردی نوین به فرآیند یاددهی-یادگیری ارائه می دهند که در آن، پرورش خلاقیت دانش آموزان به عنوان یکی از اهداف محوری دنبال می شود. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور منابع و پژوهش های مرتبط، نشان می دهد که هوشمندسازی مدارس از طریق ایجاد محیط یادگیری تعاملی و پویا، تنوع بخشی به روش های تدریس، شخصی سازی یادگیری، توسعه تفکر انتقادی و حل مسئله، و تقویت انگیزه و خودباوری دانش آموزان، زمینه های بروز و شکوفایی خلاقیت را فراهم می آورد. با این حال، تحقق این امر مستلزم عبور از چالش هایی نظیر ضعف زیرساخت های فناوری، ناکافی بودن آموزش معلمان، و غلبه رویکردهای سنتی بر نظام آموزشی است. یافته ها حاکی از آن است که مدرسه هوشمند در صورت تحقق کامل مولفه های خود، می تواند به عنوان بستری مطلوب برای تجلی و پرورش خلاقیت عمل کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه هوشمند ، خلاقیت ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، پرورش خلاقیت ، محیط یادگیری