بررسی چالش های آموزش مجازی و ترکیبی در دوره متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و بررسی چالش های آموزش مجازی و ترکیبی در دوره متوسطه اول انجام شده است. همه گیری ویروس کرونا در سال های اخیر، نظام های آموزشی جهان را ناگزیر به پذیرش و گسترش آموزش های الکترونیکی و ترکیبی ساخت. با این حال، گذار سریع از آموزش سنتی به آموزش مجازی با چالش های متعدد و بعضا پیش بینی نشده ای همراه بود که کیفیت یادگیری و عدالت آموزشی را تحت تاثیر قرار داد. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی به توصیف و تحلیل عمیق تجارب زیسته معلمان و دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر دامغان از این چالش ها پرداخته است. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل ۱۵ نفر از معلمان و ۱۵ نفر از دانش آموزان پایه های هفتم تا نهم بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون (تماتیک) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی به عنوان چالش های اساسی آموزش مجازی و ترکیبی شد: ۱) چالش های زیرساختی و فناورانه (شامل ضعف اینترنت، کمبود تجهیزات و ناآشنایی با ابزارها)، ۲) چالش های آموزشی-محتوایی (شامل کاهش تعامل، کیفیت پایین محتوا و مشکلات ارزشیابی)، ۳) چالش های فردی-روان شناختی (شامل کاهش انگیزه، استرس و خستگی)، ۴) چالش های خانوادگی-حمایتی (شامل نقش پررنگ خانواده و نابرابری ها) و ۵) چالش های حقوقی-ساختاری (شامل فقدان قوانین شفاف، حریم خصوصی و امنیت داده ها). نتایج نشان داد که صرف نظر از جنبه های فنی، ابعاد انسانی، اجتماعی و حقوقی این شیوه آموزشی نیازمند توجه ویژه سیاست گذاران و برنامه ریزان است. بر اساس یافته ها، راهکارهایی برای بهبود کیفیت آموزش مجازی و ترکیبی در دوره متوسطه اول ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، آموزش ترکیبی ، چالش های آموزشی ، دوره متوسطه اول ، پدیدارشناسی.