تشویق دانش آموزان به شکرگزاری و همزیستی مسالمت آمیز با طبیعت: مطالعه ای کتابخانه ای و مقایسه ای

این پژوهش با هدف بررسی راهکارها و نظریات مرتبط با تشویق دانش آموزان به شکرگذاری از نعمت های خداوند و همزیستی مسالمت آمیز با طبیعت انجام شد. روش پژوهش کتابخانه ای و تحلیلی-مقایسه ای بوده و داده ها از منابع داخلی و خارجی، کتاب ها، مقالات علمی و اسناد تربیتی جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که شکرگزاری موجب تقویت مهارت های اجتماعی، همدلی و مسئولیت پذیری دانش آموزان می شود و آموزش محیط زیست، رفتارهای مسئولانه و احترام به منابع طبیعی را تقویت می کند. ترکیب آموزش اخلاقی و محیط زیست، اثر دوگانه ای در شکل دهی نگرش دانش آموزان دارد و فعالیت های عملی و مشارکتی در طبیعت بیشترین تاثیر را در تقویت رفتارهای اخلاقی و زیست محیطی ایجاد می کند. مقایسه نتایج پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که تلفیق روش های دینی، تربیتی و زیست محیطی، بهترین راهکار برای ارتقای نگرش دانش آموزان است. در نهایت، پژوهش حاضر پیشنهادهایی برای آموزش ترکیبی، فعالیت های مشارکتی و تحقیقات آتی ارائه می کند تا نگرش اخلاقی و زیست محیطی دانش آموزان تقویت شود.

کلیدواژه ها:

شکرگزاری ، همزیستی مسالمت آمیز با طبیعت ، آموزش اخلاقی ، تربیت زیست محیطی