چالش ها و فرصت های به کارگیری هوش مصنوعی در ارزشیابی پیشرفت تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RTTCH04_6609
تاریخ نمایه سازی: 8 اسفند 1404
چکیده مقاله:
ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به عنوان یکی از ارکان بنیادین نظام تعلیم و تربیت، همواره نقشی تعیین کننده در سنجش کیفیت یادگیری، هدایت فرآیندهای آموزشی و تصمیم گیری های مرتبط با سرنوشت تحصیلی دانش آموزان ایفا کرده است. با ظهور و گسترش بی سابقه فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در دهه های اخیر، این حوزه نیز دستخوش تحولاتی عمیق و بنیادین شده است که می تواند چهره ارزشیابی تحصیلی را برای همیشه دگرگون سازد. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی مروری-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر داخلی و خارجی، به واکاوی جامع و چندوجهی چالش ها و فرصت های به کارگیری هوش مصنوعی در ارزشیابی پیشرفت تحصیلی می پردازد. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری هوش مصنوعی و ارزشیابی تحصیلی به عنوان چارچوبی برای تحلیل های بعدی ترسیم می شود. در ادامه، فرصت های بی بدیلی که هوش مصنوعی برای تحول در نظام ارزشیابی فراهم می آورد، از جمله شخصی سازی فرآیندهای ارزشیابی و تطبیق آن با ویژگی های فردی هر دانش آموز، ارائه بازخوردهای فوری، دقیق و هدفمند، خودکارسازی تصحیح و نمره گذاری آزمون ها و کاهش بار کاری معلمان، تحلیل داده های بزرگ آموزشی برای شناسایی الگوهای یادگیری و پیش بینی مشکلات تحصیلی، ایجاد آزمون های انطباقی که سطح دشواری را بر اساس عملکرد فرد تنظیم می کنند، و در نهایت ارتقای عدالت آموزشی و کاهش سوگیری های انسانی در فرآیند ارزشیابی، به تفصیل مورد بحث و بررسی قرار می گیرند. در مقابل، چالش ها و موانع متعددی که بر سر راه پیاده سازی موفق و پایدار این فناوری در نظام های آموزشی وجود دارد، از جمله مسائل اخلاقی و نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده های دانش آموزان، سوگیری های الگوریتمی و خطر بازتولید و تشدید نابرابری های موجود، کاهش نقش و قضاوت حرفه ای معلم در فرآیند ارزشیابی، نبود شفافیت و قابلیت تفسیر در تصمیم گیری های سیستم های هوشمند، نیاز به زیرساخت های فنی پیشرفته و هزینه های بالای پیاده سازی، شکاف دیجیتال و نابرابری در دسترسی به فناوری، و ضرورت آموزش و توانمندسازی معلمان برای کار با ابزارهای نوین، نیز به طور عمیق و همه جانبه تحلیل می شوند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هرچند هوش مصنوعی پتانسیل شگفت انگیزی برای متحول کردن ارزشیابی تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری دارد، اما تحقق این وعده ها منوط به طراحی و پیاده سازی مسئولانه، اخلاق مدارانه و انسان محور این فناوری هاست. مقاله در پایان، با جمع بندی و ترکیب یافته های به دست آمده، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران، مدیران آموزشی، معلمان و پژوهشگران به منظور بهره گیری بهینه از ظرفیت های هوش مصنوعی در عین حفظ و تقویت نقش محوری معلم و رعایت اصول اخلاقی ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی در آموزش ، ارزشیابی پیشرفت تحصیلی ، سنجش هوشمند ، شخصی سازی ارزشیابی ، بازخورد فوری ، آزمون های انطباقی ، چالش های اخلاقی ، حریم خصوصی داده ها ، سوگیری الگوریتمی ، عدالت آموزشی
نویسندگان
اسفندیار غفاری کیا
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد خرم آباد