نقش معلمان در تقویت مهارت های یادگیری خودگردان در دانش آموزان

یادگیری خودگردان به عنوان یک مهارت کلیدی در فرآیند آموزش معاصر شناخته می شود و توانمندسازی دانش آموزان برای مدیریت یادگیری خود، نقش اساسی در ارتقای موفقیت تحصیلی و انگیزه درونی آنان دارد. معلمان به عنوان عاملان اصلی هدایت و حمایت آموزشی، می توانند با استفاده از روش های تدریس فعال، طراحی فعالیت های یادگیری مشارکتی، و ارائه بازخورد مستمر، محیطی فراهم کنند که دانش آموزان به تدریج توانایی برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی یادگیری خود را کسب کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلمان در تقویت مهارت های یادگیری خودگردان دانش آموزان، به تحلیل راهبردهای موثر آموزشی، مدل های تعامل معلم و دانش آموز، و ابزارهای سنجش خودگردانی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ایجاد فرصت های یادگیری مستقل، تشویق تفکر انتقادی، و ارائه منابع و راهنمایی مناسب توسط معلم، تاثیر قابل توجهی بر توسعه مهارت های خودگردانی دارد. این پژوهش بر اهمیت نقش فعال معلمان در پرورش یادگیرندگان مستقل تاکید کرده و پیشنهاد می کند که سیاست های آموزشی و برنامه های تربیت معلم با محوریت توانمندسازی دانش آموزان در یادگیری خودگردان طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودگردان ، نقش معلم ، مهارت های یادگیری ، بازخورد آموزشی ، یادگیری فعال ، انگیزه تحصیلی ، توانمندسازی دانش آموزان