تحلیل نقش فناوری های نوین بر تحول کیفیت مدیریت آموزشی و ارائه چارچوب هایی جهت ارزیابی این کیفیت در محیط دیجیتال

این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی به بررسی نقش فناوری های نوین در تحول کیفیت مدیریت آموزشی و ارائه چارچوب هایی برای ارزیابی این کیفیت در محیط دیجیتال می پردازد. هدف اصلی پژوهش تبیین تاثیر ابزارهای فناورانه بر بهبود تصمیم گیری، افزایش کارایی مدیران و ارتقای کیفیت نظام آموزش و پرورش در عصر تحول دیجیتال است. نتایج نشان می دهد که فناوری های نوین نه تنها ابزار کمکی بلکه عامل اصلی تغییر نگرش ها، فرایندها و ساختارهای مدیریتی محسوب می شوند. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از فناوری های نوین منجر به افزایش دقت در تصمیم گیری، تسهیل ارتباطات سازمانی، شفافیت عملکرد، و تسریع در فرایند نظارت و ارزشیابی آموزشی می شود. نتایج حاکی از آن است که میزان سواد دیجیتال مدیران آموزشی، عاملی کلیدی در تحقق مدیریت هوشمند و افزایش کیفیت آموزش است. تحلیل داده ها نشان داد که هرچه میزان استفاده از فناوری های ابری، هوش مصنوعی و سامانه های داده محور افزایش یابد، کیفیت و اثربخشی مدیریت آموزشی نیز به صورت معناداری رشد می یابد. همچنین تاکید می گردد که تحول در مدیریت آموزشی نیازمند ادغام سیاست های فناوری محور با برنامه ریزی آموزشی و تربیت مدیران آینده نگر است که آموزش مستمر مدیران و توانمندسازی آن ها در حوزه های دیجیتال از الزامات اصلی این تحول به شمار می رود. نهایتا می توان گفت که فناوری های نوین نه تنها ابزار پشتیبان برای مدیریت آموزشی هستند بلکه بستر اصلی تحول، نوآوری و کیفیت بخشی در ساختار آموزش محسوب می شوند و به شرط برنامه ریزی دقیق و آموزش تخصصی، می توانند نظام تعلیم و تربیت را به سوی یادگیری هوشمند و پایدار هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، کیفیت مدیریت آموزشی ، ارزیابی کیفیت ، محیط دیجیتال ، مدیران مدارس.