طراحی سیستم های آموزش الکترونیکی هوشمند بر اساس سبک های یادگیری

تحولات سریع فناوری های دیجیتال و گسترش یادگیری الکترونیکی موجب تغییرات بنیادین در نظام های آموزشی شده است. با این حال، یکی از چالش های اساسی در سیستم های آموزش الکترونیکی، عدم توجه کافی به تفاوت های فردی و سبک های یادگیری فراگیران است. سبک های یادگیری به عنوان الگوهای نسبتا پایدار در دریافت، پردازش و سازمان دهی اطلاعات شناخته می شوند و می توانند نقش تعیین کننده ای در میزان اثربخشی آموزش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک سیستم آموزش الکترونیکی هوشمند مبتنی بر سبک های یادگیری و بررسی اثربخشی آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شهر فسا انجام شد (کلب، ۱۹۸۴).این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی با رویکرد نیمه آزمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر فسا در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بوده است. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های یادگیری و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته بود. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون و رگرسیون چندگانه مورد بررسی قرار گرفتند (فیلدر و سیلورمن، ۱۹۸۸(.یافته های پژوهش نشان داد طراحی سیستم آموزش الکترونیکی هوشمند مبتنی بر سبک های یادگیری تاثیر معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که برخی ابعاد سبک یادگیری، پیش بین قوی تری برای عملکرد تحصیلی در محیط یادگیری الکترونیکی هستند. بر اساس نتایج، انطباق محتوا، روش ارائه و نوع تعامل با ویژگی های شناختی فراگیران می تواند اثربخشی یادگیری را افزایش دهد (زارعی زوارکی، ۱۳۹۲).در مجموع، نتایج پژوهش حاضر می تواند راهنمایی علمی برای طراحان سیستم های آموزش الکترونیکی، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی در جهت توسعه سامانه های هوشمند تطبیقی فراهم آورد و زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری در محیط های دیجیتال شود (اسمیت و راگان، ۱۹۹۹).

کلیدواژه ها:

آموزش الکترونیکی هوشمند ، سبک های یادگیری ، سیستم های تطبیقی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری