بررسی ظرفیت های میان رشته ای در ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روانی دانش آموزان با تاکید بر تجارب معلمان دارای تخصص های روانشناسی، کامپیوتر، ادبیات و زبان انگلیسی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RTTCH04_6564

تاریخ نمایه سازی: 8 اسفند 1404

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت های میان رشته ای در ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روانی دانش آموزان و با تاکید بر تجارب زیسته معلمان دارای تخصص های روانشناسی عمومی، کامپیوتر، ادبیات و زبان انگلیسی انجام شده است. امروزه پیچیدگی مسائل آموزشی و تربیتی ایجاب می کند که برای پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان، از مرزهای تک رشته ای فراتر رفت و از تخصص های مختلف برای غنی سازی محیط های یادگیری بهره گرفت [خورسندی طاسکوه، ۱۳۸۸]. این مطالعه با توجه به تنوع رشته های تحصیلی اعضای تیم پژوهش که ترکیبی از علوم انسانی (روانشناسی و ادبیات) و علوم فنی (کامپیوتر و زبان انگلیسی) را شامل می شود، تلاش دارد تا ظرفیت های هر یک از این حوزه ها را برای ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روانی دانش آموزان شناسایی و تبیین کند. روش تحقیق کیفی از نوع پدیدارشناسی توصیفی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با چهار نفر از معلمان مجرب در چهار حوزه تخصصی یادشده بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هر یک از رشته های مورد مطالعه، ظرفیت های منحصربه فردی برای ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روانی دارند: روانشناسی عمومی با تاکید بر شناخت ویژگی های رشدی، درک عمیق رفتار دانش آموزان، مهارت های ارتباطی و مشاوره، شناسایی مشکلات یادگیری و رفتاری، و ارتقای سلامت روانی؛ کامپیوتر با تمرکز بر تفکر الگوریتمی و منطقی، مهارت های حل مسئله، آشنایی با فناوری های نوین آموزشی، توانایی برنامه ریزی و طراحی سیستم های آموزشی، و پرورش خلاقیت دیجیتال؛ ادبیات با بهره گیری از قدرت کلام و تخیل، پرورش تفکر انتقادی و خلاق، تقویت همدلی و درک عواطف انسانی، غنی سازی زبان و بیان، و ایجاد ارتباط عمیق با میراث فرهنگی؛ زبان انگلیسی با تاکید بر مهارت های ارتباطی بین المللی، دسترسی به منابع علمی جهانی، آشنایی با فرهنگ های مختلف، توانایی ترجمه و تبادل اطلاعات، و پرورش دیدگاه چندفرهنگی. چالش های اصلی شامل محدودیت های برنامه درسی، کمبود زمان برای فعالیت های مکمل، عدم آشنایی مدیران با ظرفیت های همکاران، و نبود ساختار مناسب برای تعامل میان رشته ای است. نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت طراحی برنامه های درسی تلفیقی، ایجاد فرصت های همکاری حرفه ای بین معلمان با تخصص های مختلف، و بهره گیری نظام مند از ظرفیت های میان رشته ای برای ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روانی دانش آموزان تاکید دارد.

نویسندگان

آمنه یزدان طلب

روانشناسی عمومی، لیسانس

فاروق ریگی

کامپیوتر، لیسانس

نبی متینی

ادبیات، لیسانس

افسانه ولایی

زبان انگلیسی، لیسانس