بررسی و تحلیل جامع رابطه میان سطح سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر زرند در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴

عملکرد تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی کارآمدی نظام آموزشی است و عوامل متعددی در شکل گیری آن نقش دارند. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به نقش متغیرهای روان شناختی، به ویژه سلامت روان، در تبیین موفقیت تحصیلی افزایش یافته است. سلامت روان مفهومی چندبعدی است که ابعادی همچون اضطراب، افسردگی، استرس، عزت نفس و سازگاری اجتماعی را در بر می گیرد و می تواند بر انگیزه، تمرکز، پشتکار و کیفیت تعاملات آموزشی دانش آموزان تاثیر بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سلامت روان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر زرند در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–همبستگی، به دنبال سنجش میزان ارتباط میان شاخص های سلامت روان و مولفه های عملکرد تحصیلی از جمله معدل کل، نمرات دروس اصلی و میزان مشارکت در فعالیت های کلاسی است. بر اساس پیشینه پژوهش، دانش آموزانی که از سطح مطلوب تری از سلامت روان برخوردارند، توانایی بیشتری در مدیریت استرس امتحان، تنظیم هیجان ها و حفظ تمرکز در شرایط آموزشی دارند و در نتیجه عملکرد تحصیلی بهتری از خود نشان می دهند. در مقابل، وجود نشانه های اضطراب، افسردگی و فشار روانی می تواند موجب کاهش انگیزش، افت تمرکز، غیبت های مکرر و در نهایت کاهش پیشرفت درسی شود. نتایج مورد انتظار این پژوهش بیانگر وجود رابطه مثبت و معنادار بین سلامت روان مطلوب و عملکرد تحصیلی بالاتر است. بر این اساس، توجه به بهداشت روانی دانش آموزان در محیط مدرسه، ارائه خدمات مشاوره ای، برگزاری کارگاه های مهارت های زندگی و ایجاد فضای حمایتی می تواند نقش مهمی در ارتقای موفقیت تحصیلی ایفا کند. یافته های این تحقیق می تواند راهنمایی برای مدیران، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی در جهت تقویت ابعاد روان شناختی دانش آموزان و بهبود کیفیت آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، عملکرد تحصیلی.