نقش ریتم شبانه روزی خواب دانش آموزان در کیفیت یادگیری و حافظه فعال در دوره ابتدایی

خواب به عنوان یکی از بنیادی ترین نیازهای زیستی، نقش تعیین کننده ای در رشد شناختی و تحصیلی کودکان ایفا می کند. در دوره ابتدایی، هماهنگی ریتم شبانه روزی خواب با ساعت زیستی بدن، تاثیر مستقیمی بر کیفیت یادگیری، توجه و حافظه فعال دانش آموزان دارد. اختلال در الگوی خواب، از جمله کم خوابی یا بی نظمی در زمان خواب و بیداری، می تواند موجب کاهش تمرکز، افت عملکرد حافظه فعال و ضعف در تثبیت یادگیری شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ریتم شبانه روزی خواب دانش آموزان در کیفیت یادگیری و حافظه فعال در دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره گیری از یافته های پژوهش های داخلی و خارجی، به بررسی ارتباط بین نظم خواب، کارکردهای شناختی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که دانش آموزانی که از الگوی خواب منظم و کافی برخوردارند، در مقایسه با دانش آموزان دارای خواب نامنظم، سطح بالاتری از تمرکز، یادگیری معنادار و کارایی حافظه فعال را نشان می دهند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که خواب ناکافی و اختلال در ریتم شبانه روزی می تواند پیامدهای منفی هیجانی و رفتاری داشته باشد که به طور غیرمستقیم کیفیت یادگیری را کاهش می دهد. بر اساس نتایج، توجه به آموزش بهداشت خواب و تنظیم الگوی خواب دانش آموزان ابتدایی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد شناختی آنان مورد توجه نظام آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ریتم شبانه روزی خواب ، کیفیت یادگیری ، حافظه فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، عملکرد شناختی