بررسی تغییرات آوایی و واجی در گویش های منطقه ی زاگرس در مقایسه با فارسی معیار براساس مدل های زبان شناسی تاریخی

این پژوهش به بررسی و تحلیل تطبیقی تغییرات آوایی و واجی در گویش های منطقه زاگرس با فارسی معیار می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی الگوهای تحول صوت شناسی خاص این گویش ها و تبیین آن ها در چارچوب مدل های زبان شناسی تاریخی است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل پیکره ای (Corpus-based Analysis) از داده های میدانی جمع آوری شده از مناطق مختلف زاگرس و مقایسه آن با شواهد تاریخی زبان فارسی است. نتایج حاکی از وجود چندین فرایند واجی همگونی، واج آرایی و ساده سازی در این گویش ها است که نشان دهنده مسیرهای واگرایی متفاوت آن ها از فارسی معیار در طول زمان می باشد. این یافته ها به درک غنی تری از پویایی های درونی تحولات زبان فارسی و جایگاه گویش های منطقه ای در تاریخ زبان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

گویش های زاگرس ، تغییرات آوایی ، فارسی معیار ، زبان شناسی تاریخی ، تحول واجی