واکاوی نقش آموزش غیررسمی در حفظ میراث ناملموس فرهنگی دانش آموزان در مدارس

این پژوهش به واکاوی نقش آموزش غیررسمی در حفظ و انتقال میراث ناملموس فرهنگی به دانش آموزان در محیط های مدرسه ای می پردازد. میراث فرهنگی ناملموس شامل آداب و رسوم، هنرهای اجرایی، دانش سنتی، آیین ها و مهارت های مربوط به صنایع دستی است که نقش مهمی در هویت سازی فرهنگی و تداوم فرهنگی ایفا می کند. در شرایط جهانی سازی و تغییرات سریع اجتماعی، بسیاری از این میراث ها در معرض خطر فراموشی قرار دارند. آموزش رسمی با ساختار برنامه ریزی شده و متمرکز خود به تنهایی قادر به پوشش کامل این انتقال فرهنگی نیست. این مقاله با روش توصیفی-تالیفی نشان می دهد که آموزش غیررسمی از طریق فعالیت هایی همچون کارگاه های هنری، بازدیدهای میدانی، برگزاری جشن های فرهنگی، قصه گویی، مشارکت بزرگان جامعه و پروژه های مشارکتی می تواند به طور موثرتری به انتقال میراث ناملموس به نسل جوان کمک کند. بر اساس یافته ها، آموزش غیررسمی با ایجاد فضایی انعطاف پذیر، مشارکتی و تجربه محور، امکان درونی سازی عمیق تر و معنادارتر ارزش های فرهنگی را فراهم می آورد. این مقاله الگویی سه بعدی شامل ابعاد محتوایی، روشی و زمینه ای را برای ادغام آموزش غیررسمی در حفظ میراث فرهنگی در مدارس ارائه می دهد. نتایج حاکی از آن است که تلفیق هوشمندانه آموزش رسمی و غیررسمی می تواند به حفظ پویای میراث فرهنگی ناملموس و تقویت هویت فرهنگی دانش آموزان بینجامد.

کلیدواژه ها:

آموزش غیررسمی ، میراث فرهنگی ناملموس ، آموزش مدرسه ای ، انتقال فرهنگی ، هویت فرهنگی ، برنامه درسی پنهان