نقش والدین در تقویت هویت شخصیتی کودکان از منظر روانشناسی تکاملی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش والدین در تقویت هویت شخصیتی کودکان از منظر روانشناسی تکاملی انجام شده است. این مطالعه مروری بر ادبیات موجود است که بر اساس منابع داخلی و خارجی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵ گردآوری شده و با استفاده از مدل تحلیل مفهومی، روابط میان عوامل تکاملی، رفتارهای والدینی و شکل گیری هویت کودکان را بررسی می کند. جامعه مورد نظر کودکان پیش دبستانی و دبستانی هستند و تحلیل بر پایه پارافریز و ترکیب منابع تمرکز دارد. نتایج نشان می دهد که والدین از طریق سرمایه گذاری عاطفی، مانند گرمی و حمایت، هویت شخصیتی کودکان را تقویت می کنند، به ویژه در شرایط چالش زا مانند جنگ یا پناهندگی، جایی که کاهش گرمی والدینی به مشکلات سازگاری منجر می شود. از منظر تکاملی، رفتارهای والدینی مانند پرورش حساسیت کمتر به انزجار یا ترجیح فرزندپروری حیوانی به عنوان جایگزین، نشان دهنده سازگاری های زیستی برای بقا و هویت اجتماعی است. همچنین، محیط خانواده با مهارتهای اجتماعی و حل مسئله مرتبط است و بازی و قصه در رشد خلاقیت و هویت یابی نقش کلیدی دارند. در نهایت، روانشناسی تکاملی پیشنهاد می کند که تقویت هویت از طریق تعامل والد-کودک، بحران هویت در نوجوانی را کاهش دهد و شخصیت مطلوب را شکل دهد.

کلیدواژه ها:

والدین ، هویت شخصیتی ، روانشناسی تکاملی ، کودکان ، تعامل والد-کودک