سنجش میزان تاثیر آموزش های دینی (مبتنی بر قرآن و حدیث) بر ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان: یک مطالعه شبه آزمایشی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش های دینی مستخراج از قرآن کریم و احادیث نبوی بر ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه (یا ابتدایی) شهر ... بود که ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد مهارت های اجتماعی و یک بسته آموزشی مبتنی بر آیات و روایات بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت آموزش قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش های دینی بر افزایش تمامی مولفه های مهارت های اجتماعی (همدلی، روابط عمومی، مقابله با استرس و...) در گروه آزمایش تاثیر معناداری داشته است، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که استفاده از ظرفیت های تربیتی دینی می تواند راهکاری موثر برای بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش دینی ، مهارت های اجتماعی ، قرآن کریم ، حدیث ، دانش آموزان ، پرورش مهارت های ارتباطی.