طراحی بازی های جدی برای آموزش مفاهیم به دانش آموزان با اختلال یادگیری

این مقاله به بررسی اصول و راهبردهای طراحی بازی های جدی به عنوان ابزاری آموزشی برای تسهیل یادگیری دانش آموزان با اختلال یادگیری می پردازد. اختلال یادگیری به عنوان یک ناتوانی عصبی-رشدی، باعث ایجاد چالش های پایدار در مهارت های تحصیلی مانند خواندن، نوشتن و ریاضیات می شود. رویکردهای آموزشی سنتی که غالبا بر روش های شنیداری و دیداری خطی تکیه دارند، ممکن است برای این دانش آموزان چندان موثر نباشند. بازی های جدی، بازی های دیجیتالی یا غیردیجیتالی هستند که هدف اولیه آن ها سرگرمی صرف نیست، بلکه دستیابی به اهداف آموزشی و درمانی در قالبی جذاب و تعاملی است. این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی و با تکیه بر مبانی نظری روانشناسی یادگیری، فناوری آموزشی و طراحی بازی، به استخراج اصول کلیدی طراحی این بازی ها می پردازد. یافته ها نشان می دهند که بازی های جدی به خوبی می توانند با ویژگی های یادگیری دانش آموزان دارای اختلال یادگیری همسو شوند: ارائه تمرین های تکراری و سازمان یافته در بافتی معنادار و انگیزشی، تقسیم وظایف به مراحل کوچک و قابل مدیریت، ارائه بازخورد فوری و سازنده، شخصی سازی مسیر یادگیری و کاهش اضطراب مرتبط با یادگیری از طریق عنصر سرگرمی. طراحی موثر برای این گروه نیازمند توجه به چند اصل است: سادگی و وضوح دستورالعمل ها، کاهش محرک های اضافی و حواس پرتی، استفاده از چندین حس (چندحسی)، گنجاندن مکانیزم های حمایتی (داربست سازی) و در نظر گرفتن سطح

کلیدواژه ها:

بازی های جدی ، اختلال یادگیری ، دانش آموزان ، طراحی آموزشی ، فناوری کمکی ، چندحسی ، شخصی سازی