شناسایی و واکاوی خطاهای املایی دانش آموزان مقطع ابتدایی با تاکید بر راهبردهای پیشگیرانه و اصلاحی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و واکاوی خطاهای املایی دانش آموزان مقطع ابتدایی و تبیین راهبردهای پیشگیرانه و اصلاحی موثر برای کاهش این خطاها انجام شده است. اهمیت مهارت املا به عنوان یکی از مولفه های اساسی سواد نوشتاری، ضرورت بررسی علمی مشکلات دانش آموزان در این حوزه را دوچندان می کند. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش تحقیق کتابخانه ای انجام گرفته است. در این راستا، منابع معتبر شامل کتاب های تخصصی، مقالات علمی پژوهشی، پایان نامه ها و اسناد آموزشی مرتبط با آموزش املا، اختلالات یادگیری نوشتاری و شیوه های نوین تدریس مورد گردآوری، طبقه بندی و تحلیل محتوایی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد خطاهای املایی دانش آموزان ابتدایی ماهیتی چندعاملی داشته و از عواملی نظیر ضعف در تمیز شنیداری و دیداری، نارسایی در حافظه دیداری، محدودیت دامنه واژگان، آموزش غیرهدفمند املا، روش های سنتی تدریس، اضطراب نوشتن، بی توجهی به تفاوت های فردی و کمبود تمرین های معنادار تاثیر می پذیرد. همچنین نتایج بیانگر آن است که تمرکز صرف بر رونویسی و دیکته سنتی، به تنهایی موجب بهبود پایدار مهارت املایی نمی شود. در مقابل، راهبردهایی مانند آموزش چندحسی، به کارگیری بازی های آموزشی، تقویت آگاهی واج شناختی، ارائه بازخورد اصلاحی به موقع، ارزشیابی تکوینی مستمر، آموزش گام به گام واژگان دشوار، استفاده از فناوری های آموزشی و جلب مشارکت فعال خانواده، نقش موثری در پیشگیری و کاهش خطاهای املایی دارند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود معلمان دوره ابتدایی با بهره گیری از رویکردهای نوین یاددهی یادگیری و طراحی تمرین های هدفمند و متنوع، آموزش املا را از حالت سنتی خارج کرده و به فرایندی فعال، تدریجی و مبتنی بر تفاوت های فردی تبدیل کنند. همچنین برنامه ریزان درسی می توانند با بازنگری در محتوای آموزشی و ارائه راهنماهای کاربردی به معلمان، زمینه ارتقای مهارت نوشتاری دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

اختلالات املایی ، نارسانویسی ، نارسایی آموزش