بررسی تاثیر روایت خوانی در داستان های کوتاه معاصر فارسی بر تحلیل انگیزه یادگیری و تاب آوری آموزشی در دانش اموزان متوسطه

این مقاله مروری با هدف بررسی اثربخشی روایت خوانی در داستان های کوتاه معاصر فارسی بر تحلیل انگیزه یادگیری و تاب آوری آموزشی در دانش آموزان دوره متوسطه می نگرد. بر پایه تحلیل های کیفی و کمی مرتبط با پژوهش های آموزش ادبیات و روایت شناسی، ابتدا مفهوم روایت خوانی و عناصر کلیدی آن—از جمله گوینده، فضا، و تعامل با مخاطب—تشریح می شود. سپس با مرور مطالعاتی که به نقش روایت های چندصدایی و پسا حکایتی در ایجاد انگیزه یادگیری و تنظیم هیجان های آموزشی می پردازند، ارتباط بین فرآیندهای روایت خوانی و ارتقای خودکارآمدی، انگیزه درونی و تاب آوری آموزشی بررسی می شود. روش مرور شامل جست وجوهای سیستماتیک در پایگاه های معتبر علمی، معیارهای ورود مطالعات، و روش های تحلیل داده های کیفی-کمی است. یافته های کلیدی نشان می دهد که روایت های که به پرسشگری، هم فکری با شخصیت های داستان و ایجاد فضای ایمن برای ابراز افکار منجر می شود، می توانند انگیزه های یادگیری را تقویت کنند، سطح توجه و تنظیم هیجان را بهبود بخشند و تاب آوری دانش آموزان را در مواجهه با استرس های تحصیلی افزایش دهند. بحثی درباره محدودیت ها، پیامدهای آموزشی برای طراحی درس های ادبیات فارسی و پیشنهادهایی برای تحقیقات آتی ارائه می شود. نتیجه گیری نشان دهنده اهمیت جایگاه روایت شناسی در توسعه رویکردهای تدریسی مبتنی بر انگیزه و تاب آوری است.

کلیدواژه ها:

روایت خوانی ، در داستان های کوتاه معاصر فارسی ، انگیزه یادگیری ، تاب آوری آموزشی