استفاده از فناوری و ابزارهای دیجیتال در آموزش ابتدایی

تحولات گسترده در فناوری اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. آموزش ابتدایی، به عنوان حساس ترین مرحله در شکل گیری پایه های شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان، نیازمند بهره گیری هدفمند از ابزارهای دیجیتال است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری و ابزارهای دیجیتال بر یادگیری، انگیزش و تعامل اجتماعی دانش آموزان دوره ی ابتدایی انجام شد.روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه با معلمان و مشاهده کلاس های هوشمند و سنتی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که فناوری های آموزشی مانند تبلت، تخته هوشمند، نرم افزارهای آموزشی و بازی های دیجیتال موجب افزایش درگیری شناختی، یادگیری فعال، انگیزش درونی و مهارت های همکاری اجتماعی دانش آموزان می شوند. با این حال، استفاده ی نادرست و افراطی از فناوری می تواند باعث کاهش تمرکز، وابستگی به ابزارها و کاهش تعاملات رو در رو شود.نتایج پژوهش بر این نکته تاکید دارد که فناوری، زمانی اثربخش است که به عنوان ابزار مکمل در فرایند یاددهی–یادگیری به کار گرفته شود و با اصول روان شناسی تربیتی، نظریه های یادگیری و ویژگی های رشدی کودکان همسو باشد. همچنین، آموزش معلمان، طراحی فعالیت های تعاملی و توسعه زیرساخت های فناوری از عوامل کلیدی در موفقیت آموزش دیجیتال هستند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، ابزارهای دیجیتال ، آموزش ابتدایی ، انگیزش ، یادگیری فعال ، روان شناسی