بررسی رابطه جو سازمانی با تحلیل رفتگی شغلی، وابستگی افراطی به کار و نگرش به تغییر سازمانی مدیران مدارس شهرستان کاشمر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه جو سازمانی با تحلیل رفتگی شغلی، وابستگی افراطی به کار و نگرش به تغییر سازمانی در میان مدیران مدارس شهرستان کاشمر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. روش پژوهش کاربردی و توصیفی-همبستگی (پیمایشی) بود. جامعه آماری شامل ۱۸۶ مدیر مدارس بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۲۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد جو سازمانی (ساسمن و دیپ، ۲۰۱۰)، تحلیل رفتگی شغلی (آنتونیو و همکاران، ۲۰۰۳)، وابستگی افراطی به کار (مای و همکاران، ۲۰۱۴) و نگرش به تغییر سازمانی (دونهام) بود که پایایی آن ها با آلفای کرونباخ بین ۰/۸۰۵ تا ۰/۹۰۱ به دست آمد.یافته ها نشان داد جو سازمانی در سطح متوسط رو به بالا (میانگین ۶۸/۷۸ از ۱۰۰) قرار دارد و با هر سه متغیر رابطه مثبت و معنادار دارد (p<۰/۰۰۱): تحلیل رفتگی شغلی (r=۰/۶۲۲)، وابستگی افراطی به کار (r=۰/۴۲۸) و نگرش به تغییر سازمانی (r=۰/۴۱۳). تحلیل رفتگی شغلی قوی ترین پیش بین جو سازمانی (β=۰/۵۸۵) بود. رگرسیون چندگانه نیز ۳۹ درصد واریانس جو سازمانی را توسط این سه متغیر تبیین کرد.نتایج حاکی از دوگانگی جو سازمانی مثبت است؛ این جو ضمن افزایش تعهد، پذیرش تغییر و انگیزه، می تواند به دلیل انتظارات بالاتر و مسئولیت پذیری بیشتر، تحلیل رفتگی و وابستگی ناسالم به کار را نیز تشدید کند. بنابراین، بهبود جو سازمانی باید همراه با مدیریت بار کاری، آموزش تاب آوری و ایجاد تعادل کار-زندگی باشد تا مدیران همزمان سالم، پذیرای تغییر و اثربخش باقی بمانند.

کلیدواژه ها:

جو سازمانی ، تحلیل رفتگی شغلی ، وابستگی افراطی به کار ، نگرش به تغییر سازمانی ، مدیران مدارس