تطبیق روش های آموزش مطالعات اجتماعی با یادگیری چندحسی برای افزایش مشارکت دانش آموزان

یکی از چالش های مهم در آموزش مطالعات اجتماعی، عدم مشارکت فعال و عمیق دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. روش های سنتی تدریس، به دلیل تکیه بر انتقال صرف اطلاعات، کمتر قادرند توجه، انگیزه و درگیری ذهنی فراگیران را جلب کنند. یکی از راهکارهای نوین برای غلبه بر این چالش، بهره گیری از یادگیری چندحسی در آموزش است. یادگیری چندحسی به معنای به کارگیری همزمان حواس بینایی، شنوایی، لامسه و در مواردی حرکت و بو در فرایند یاددهی-یادگیری می باشد که منجر به ایجاد تجربه های یادگیری عمیق تر و ماندگارتر می گردد.این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تطبیق روش های تدریس مطالعات اجتماعی با رویکرد یادگیری چندحسی بر میزان مشارکت دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق، نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه تحقیق شامل دو کلاس از دانش آموزان بود که به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش آموزش را با روش های چندحسی شامل استفاده از تصاویر، صداها، اشیای ملموس، بازی های تعاملی و فعالیت های حرکتی دریافت کردند؛ در حالی که گروه کنترل آموزش را به شیوه مرسوم و سخنرانی محور گذراندند.یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از یادگیری چندحسی به طور معناداری موجب افزایش مشارکت فعال، درگیری ذهنی و علاقه مندی دانش آموزان به درس مطالعات اجتماعی شد. همچنین، این رویکرد موجب بهبود درک مفاهیم اجتماعی، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، و افزایش تعامل میان دانش آموزان و معلم گردید. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که تطبیق آموزش مطالعات اجتماعی با رویکرد چندحسی، ابزاری موثر در ارتقاء کیفیت یادگیری و افزایش مشارکت فراگیران است. پیشنهاد می شود این روش در برنامه ریزی درسی و طراحی فعالیت های آموزشی به طور گسترده تری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش فعال ، تفکر انتقادی ، یادگیری چندحسی ، مشارکت دانش آموزان ، مطالعات اجتماعی