مقایسه مشاوره شناختی–رفتاری سنتی با مشاوره واقعیت مجازی هوشمند بر اعتمادبه نفس و اضطراب در نوجوانان ورزشکار

اضطراب ورزشی یکی از مهم ترین عوامل بازدارنده در موفقیت نوجوانان ورزشکار است و در صورت عدم مدیریت صحیح، می تواند به افت عملکرد و کناره گیری آنان از ورزش منجر شود در مقابل، اعتمادبه نفس مطلوب عاملی کلیدی در ارتقای انگیزه و دستیابی به موفقیت های ورزشی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مشاوره شناختی–رفتاری سنتی و مشاوره واقعیت مجازی هوشمند بر اعتمادبه نفس و اضطراب نوجوانان ورزشکار طراحی شد. این مطالعه از نوع مروری تحلیلی و به شیوه ی کتابخانه ای بود. داده ها از طریق جستجو در پایگاه های معتبر داخلی و خارجی نظیر ScienceDirect، SpringerLink، ISC و SID گردآوری شد. در مجموع، ۴۲ منبع علمی شامل مقالات پژوهشی، پایان نامه ها، و فصل های کتاب بر اساس معیارهای ورود (ارتباط مستقیم با موضوع، دسترسی به متن کامل، انتشار در بازه ی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴) انتخاب و تحلیل شدند. فرآیند تحلیل اطلاعات بر اساس روش تحلیل محتوای کیفی هدایت شده انجام گرفت.یافته های به دست آمده داد هر دو روش مداخله ای موجب بهبود اعتمادبه نفس و کنترل و کاهش اضطراب میشوند، اما میزان اثربخشی روش واقعیت مجازی هوشمند بر هر دو متغیر وابسته به طور معنادار بیشتر بوده است و استفاده از فناوری های نوین در حوزه روان شناسی ورزش می تواند علاوه بر ارتقای اثرگذاری مداخلات، جذابیت و انگیزه شرکت کنندگان را نیز افزایش دهد. بنابراین مشاوره واقعیت مجازی به عنوان ابزاری نوین می تواند در مداخلات روان شناختی برای نوجوانان ورزشکار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مشاوره شناختی–رفتاری ، واقعیت مجازی هوشمند ، اعتمادبه نفس ، اضطراب