کارشناسی مشاوره جایگاه راهبردی ادبیات فارسی در فرآیند تربیت و توسعه شناختی دانش آموزان

ادبیات فارسی نه صرفا مجموعه ای از متون کهن، بلکه یک نظام فکری و ابزار بنیادین برای توسعه ظرفیت های شناختی، اخلاقی و فرهنگی دانش آموزان در نظام آموزشی ایران است. این مقاله با هدف تبیین اهمیت محوری ادبیات فارسی در برنامه های درسی، به بررسی کارکردهای چندوجهی این درس در سطوح شناختی، عاطفی و اجتماعی می پردازد. با تکیه بر روش تحقیق کیفی و تحلیل اسنادی متون بالادستی آموزش و پرورش، نشان داده می شود که ادبیات فارسی نقشی حیاتی در تقویت مهارت های ارتباطی، پرورش هوش هیجانی، و انتقال میراث فرهنگی ایفا می کند. در این پژوهش، چالش های موجود در رویکردهای آموزشی سنتی مورد نقد قرار گرفته و بر لزوم رویکردی فعالانه و تلفیقی در آموزش تاکید می شود تا ادبیات از یک درس حفظ محور به یک بستر پویا برای تفکر انتقادی تبدیل گردد. نتایج حاکی از آن است که نادیده گرفتن اهمیت راهبردی ادبیات، به تضعیف هویت ملی و کاهش توانایی های تحلیلی نسل آینده منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، برنامه درسی ، تربیت شناختی ، هویت فرهنگی ، تفکر انتقادی ، آموزش و پرورش.