رابطه احساس تعلق به مدرسه و پیشرفت تحصیلی در دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه احساس تعلق به مدرسه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی شهر کرمانشاه بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ دانش آموز انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد احساس تعلق به مدرسه و نمرات پایانی دروس فارسی و ریاضی بود. یافته ها نشان داد که میزان احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان در حد بالاتر از متوسط قرار دارد و میان احساس تعلق به مدرسه و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰/۵۲, p < ۰/۰۱). همچنین، دختران نسبت به پسران احساس تعلق بیشتری نشان دادند، هرچند تفاوت پیشرفت تحصیلی معنادار نبود. نتایج نشان می دهد که افزایش تعلق به مدرسه می تواند انگیزه یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشد و نقش موثری در رشد اجتماعی و هیجانی آن ها ایفا کند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد شده است که معلمان و مدیران با ایجاد محیط حمایتی، افزایش مشارکت دانش آموزان و ارائه برنامه های مشاوره ای، احساس تعلق به مدرسه را تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

احساس تعلق به مدرسه ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی