طراحی محیط های یادگیری نوآورانه برای توسعه مهارت های خلاقانه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 29

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_8998

تاریخ نمایه سازی: 8 اسفند 1404

چکیده مقاله:

در عصر حاضر که با تغییرات شگرف و پرشتاب تکنولوژیک، اقتصادی و اجتماعی همراه است، خلاقیت و نوآوری به عنوان یکی از حیاتی ترین مهارت های قرن بیست و یکم شناخته می شوند. نظام های آموزشی سنتی که بر پایه الگوهای صنعتی و انتقال یک سویه اطلاعات بنا شده اند، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده و چندوجهی جوامع مدرن نیستند. این مقاله با هدف بررسی عمیق و جامع «طراحی محیط های یادگیری نوآورانه برای توسعه مهارت های خلاقانه» تدوین شده است و به طور ویژه دلالت های آن را برای نظام آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران مورد واکاوی قرار می دهد. در این پژوهش که با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و مرور متون تخصصی انجام شده است، محیط یادگیری نه تنها به عنوان یک ظرف فیزیکی، بلکه به مثابه «معلم سوم» و یک اکوسیستم پویا شامل ابعاد کالبدی، روان شناختی، پداگوژیک و فناوری در نظر گرفته شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که برای پرورش ذهن های خلاق و ایده پرداز، نیازمند گذار از کلاس های درس استاندارد و ثابت به سمت فضاهای یادگیری انعطاف پذیر، چندمنظوره و الهام بخش هستیم. محیط های یادگیری نوآورانه باید دارای ویژگی هایی نظیر انعطاف پذیری در چیدمان، بهره گیری از نور طبیعی و عناصر زیست دوست (بیوفیلیک)، ادغام هوشمندانه و هدفمند فناوری های دیجیتال، و ایجاد یک فضای امن روان شناختی برای آزمون و خطا باشند. همچنین، این تغییر کالبدی باید با تحول بنیادین در نقش معلم از یک «انتقال دهنده دانش» به یک «تسهیل گر و راهبر آموزشی» همگام شود. در این مقاله، الگوهای نوین طراحی فضاهای آموزشی، تاثیر روان شناسی محیط بر انگیزش درونی دانش آموزان، و راهکارهای عملی برای پیاده سازی این محیط ها در مدارس ایران با توجه به اسناد بالادستی از جمله سند تحول بنیادین آموزش و پرورش مورد بحث قرار گرفته است. نتیجه گیری این مطالعه تاکید می کند که سرمایه گذاری در بازطراحی محیط های یادگیری، یک هزینه اضافی نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای تربیت نسلی کارآفرین، حل کننده مسئله و نوآور است که می تواند آینده کشور را در عرصه های جهانی تضمین نماید. این مقاله می تواند به عنوان یک چارچوب راهنما برای سیاست گذاران آموزشی، معماران فضاهای آموزشی، مدیران مدارس و معلمان دغدغه مند مورد استفاده قرار گیرد تا با درک عمیق تری از ارتباط میان فضا و یادگیری، گام های موثری در جهت ارتقای کیفیت آموزش بردارند.

نویسندگان

زینب یاراحمدی

کارشناسی،دبیری علوم اجتماعی دانشجو ارشد پژوهش علوم اجتماعی-دانشگاه آزاد چالوس