بررسی نقش آموزش شناختی-رفتاری در کاهش اضطراب دانش آموزان

یکی از مشکلات شایع در میان دانش آموزان اضطراب است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، سلامت روانی و کیفیت زندگی آن ها تاثیر منفی بگذارد. در این راستا، آموزش شناختی-رفتاری به عنوان یکی از رویکردهای درمانی موثر برای کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان مطرح شده است. هدف از انجام این تحقیق بررسی اثربخشی آموزش شناختی– رفتاری بر اضطراب امتحان دانش آموزان بود. این مطالعه به روش کتابخانه ای و از نوع طرح های مروری است؛ که در تیترهای فرعی به بررسی اثربخشی آموزش شناختی – رفتاری بر اضطراب امتحان دانش آموزان می پردازد. اضطراب امتحان، اضطرابی است که با خودپنداره ضعیف دانش آموز درباره توانایی های ذهنی اش شناخته می شود و موجب کاهش عملکرد او در روزهای پایانی سال تحصیلی می شود. میزان قابل قبولی از تنش و دلهره در زمان امتحان می تواند سیستم عصبی خودکار انسان را فعال کند و موجب هوشیاری بیشتر او برای کسب موفقیت در امتحان شود. دلیل اصلی این اضطراب همیشه کم کاری، تنبلی و یا عدم تسلط بر محتوای درس ها نیست، بلکه گاهی دانش آموزان موفق، با انگیزه و درس خوان نیز دچار آثار منفی اضطراب ناشی از امتحان می شوند (سیف، ۱۳۹۸). اضطراب امتحان نوعی خود مشغولی ذهنی است که با "خود پنداره" ضعیف و تردید فرد درباره ی توانایی های خود مشخص می شود و غالبا با شناخت منفی، عدم تمرکز حواس، واکنشهای جسمانی نامطلوب و افت تحصیلی همراه است. به عبارت دیگر وقتی که فرد درباره ی کارایی و توانایی ذهنی خود در موقعیت امتحان ، دچار نگرانی و تشویق شود، بطوریکه این احساس موجب کاهش و افت عملکرد واقعی او گردد. می گوییم دچار اضطراب امتحان شده است (آزاد، ۱۳۹۸).