نقش فعالیت بدنی و ورزشی در بهبود نشانگان اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) در کودکان دبستانی

اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-تحولی در دوران کودکی است که با نشانگان اصلی کم توجهی، بیش فعالی و تکانشگری مشخص می شود. درمان های دارویی علیرغم اثربخشی، با محدودیت ها و عوارض جانبی همراه هستند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش فعالیت بدنی و ورزش در بهبود نشانگان این اختلال در کودکان دبستانی است. این مطالعه به روش مروری نظام مند به روش کتابخانه ای و با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر انجام شد. یافته ها نشان می دهد فعالیت بدنی منظم به ویژه تمرینات هوازی، تمرینات تناوبی پرشدت (HIIT) و ورزش های ذهن-بدن مانند یوگا و بادوانجین، تاثیر معناداری بر کاهش نشانگان کم توجهی و بیش فعالی دارند. این تاثیرات از طریق افزایش سطح دوپامین و نوراپی نفرین، بهبود عملکرد قشر پیش پیشانی و ارتقای کنش های اجرایی مانند بازداری پاسخ، حافظه فعال و انعطاف پذیری شناختی واسطه می شوند.در نتیجه می توان استنباط کرد که فعالیت بدنی به عنوان یک مداخله مکمل ایمن، در دسترس و اثربخش می تواند در کنار درمان های رایج برای کاهش نشانگان ADHD در کودکان دبستانی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: اختلال کم توجهی-بیش فعالی ، فعالیت بدنی ، کودکان دبستانی ، کنش های اجرایی ، مداخله ورزشی