تاثیر برنامه های پرورشی بر سلامت روان و نشاط دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه های پرورشی مدارس بر سلامت روان و نشاط دانش آموزان مقاطع متوسطه انجام شده است. سلامت روان و نشاط دانش آموزان از عوامل کلیدی در موفقیت تحصیلی و سازگاری اجتماعی آن ها محسوب می شود. با توجه به افزایش چالش های روانی در میان نوجوانان، لزوم توجه به ابعاد تربیتی و پرورشی در کنار آموزش های رسمی بیش از پیش احساس می شود. این مقاله یک پژوهش علمی پژوهشی با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) است که با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سلامت روان (مانند پرسشنامه سلامت عمومی GHQ-۱۲) و مقیاس نشاط تحصیلی (Student Engagement Scale) و همچنین مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و مربیان پرورشی، به ارزیابی این تاثیر پرداخته است. جامعه آماری شامل ۳۵۰ دانش آموز و ۲۰ مربی پرورشی از چند دبیرستان در یک منطقه آموزشی مشخص است. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که اجرای منظم و هدفمند برنامه های پرورشی (شامل فعالیت های فرهنگی، هنری، مذهبی و مشاوره فردی) رابطه مثبت و معناداری با افزایش شاخص های سلامت روان (کاهش اضطراب و افسردگی) و افزایش سطح نشاط تحصیلی دانش آموزان دارد. یافته های کیفی نیز تاکید کردند که تعامل مثبت با مربیان و احساس تعلق به محیط مدرسه ناشی از این برنامه ها، نقش محوری در بهبود وضعیت روانی دانش آموزان ایفا می کند. در نهایت، پژوهش حاضر بر اهمیت ادغام موثرتر برنامه های پرورشی در ساختار آموزشی مدارس تاکید می کند..

کلیدواژه ها:

برنامه های پرورشی ، سلامت روان ، نشاط دانش آموزان ، تربیت ، مدرسه ، سازگاری اجتماعی