بررسی عدم توجه به مهارت شنیداری در برنامه درسی زبان انگلیسی مدارس: تحلیل محتوای کتاب های درسی و دیدگاه های معلمان

هدف این پژوهش، بررسی میزان توجه و کیفیت پرداختن به مهارت شنیداری در برنامه درسی زبان انگلیسی مدارس جمهوری اسلامی ایران، با تمرکز بر کتاب های درسی رایج و دیدگاه های معلمان این حوزه است. با وجود اهمیت حیاتی مهارت شنیداری به عنوان دروازه ورودی زبان آموزی و نیاز مبرم زبان آموزان به برقراری ارتباط موثر، شواهد نشان می دهد که این مهارت اغلب در برنامه ریزی ها و اجرای کلاس ها در اولویت پایین تری قرار می گیرد. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و روش پیمایشی، به تحلیل محتوای کتاب های درسی (بر اساس توزیع زمانی و نوع فعالیت های شنیداری) و همچنین گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه های ساختاریافته از جامعه معلمان زبان انگلیسی متوسطه می پردازد. چارچوب نظری تحقیق بر مبانی نظریاتی چون نظریه ورودی قابل فهم (Krashen) و اهمیت پردازش شنیداری در کسب زبان دوم استوار است. یافته های پژوهش نشان می دهد که توزیع محتوایی نامتناسب به نفع مهارت های خواندن و نوشتن، فعالیت های شنیداری موجود اغلب فاقد تنوع و مرتبط با دنیای واقعی بوده و معلمان نیز با محدودیت های زمانی و آموزشی مواجه هستند که مانع اجرای مطلوب فعالیت های شنیداری می شود. در نهایت، نتایج بر ضرورت بازنگری اساسی در طراحی برنامه درسی و ارائه آموزش های تخصصی برای ارتقاء رویکردهای تدریس مهارت شنیداری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت شنیداری ، برنامه درسی زبان انگلیسی ، کتاب های درسی ، یادگیری زبان دوم ، ورودی قابل فهم ، آموزش متوسطه.