مطالعه تاثیر مدیریت هیجانی معاون آموزشی بر کاهش تعارضات کلاسی

مدیریت هیجانی در محیط های آموزشی به عنوان یکی از مولفه های بنیادین رهبری مدرسه، نقشی تعیین کننده در شکل دهی به جو عاطفی و اجتماعی کلاس ها دارد. معاون آموزشی به عنوان حلقه واسط میان مدیر، معلمان، دانش آموزان و اولیا، در موقعیتی قرار دارد که می تواند با بهره گیری از مهارت های مدیریت هیجانی، تعارضات کلاسی را پیشگیری، کنترل و کاهش دهد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی تبیینی به بررسی تاثیر مدیریت هیجانی معاون آموزشی بر کاهش تعارضات کلاسی می پردازد. در این مقاله، ابتدا مفهوم مدیریت هیجانی با استناد به دیدگاه های نظری همچون نظریه هوش هیجانی ارائه شده توسط Daniel Goleman و نظریه توانایی هیجانی Peter Salovey و John D. Mayer تبیین شده است. سپس تعارضات کلاسی از منظر جامعه شناسی آموزش و روان شناسی تربیتی تحلیل گردیده و نقش معاون آموزشی در مدیریت این تعارضات بررسی شده است.یافته های تحلیلی نشان می دهد که معاونانی که از مهارت های خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در پیشگیری از تعارض، میانجی گری موثر و بازسازی روابط آسیب دیده در کلاس دارند. مدیریت هیجانی موثر موجب کاهش تنش های بین فردی، افزایش احساس امنیت روانی، بهبود ارتباط معلم و دانش آموز و ارتقای انسجام اجتماعی کلاس می شود. در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که تقویت مهارت های مدیریت هیجانی معاونان آموزشی از طریق آموزش های تخصصی می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در سیاست گذاری های آموزشی برای ارتقای کیفیت محیط یادگیری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هیجانی ، معاون آموزشی ، تعارضات کلاسی ، هوش هیجانی ، جو عاطفی مدرسه