تبیین نقش میانجی تنظیم هیجان در رابطه تعامل معلم و پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش میانجی تنظیم هیجان در رابطه بین تعامل معلم–دانش آموز و پیشرفت تحصیلی انجام شد. تعامل معلم به عنوان یکی از مولفه های کلیدی محیط یادگیری، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری تجارب هیجانی و انگیزشی دانش آموزان دارد. در این میان، تنظیم هیجان به عنوان یک سازه روان شناختی مهم می تواند سازوکار تاثیرگذاری تعاملات آموزشی بر عملکرد تحصیلی را توضیح دهد. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه و نمونه گیری به شیوه تصادفی خوشه ای انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تعامل معلم–دانش آموز، پرسشنامه تنظیم هیجان و شاخص پیشرفت تحصیلی (معدل) بود. یافته های پژوهش نشان داد تعامل معلم اثر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارد و این رابطه به طور غیرمستقیم و از طریق تنظیم هیجان تقویت می شود. به عبارت دیگر، بخشی از تاثیر تعامل مثبت معلم بر عملکرد تحصیلی از طریق ارتقای مهارت های تنظیم هیجان دانش آموزان تبیین می گردد. نتایج پژوهش بر ضرورت توجه به کیفیت روابط معلم و دانش آموز و آموزش مهارت های تنظیم هیجان در محیط های آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم–دانش آموز ، تنظیم هیجان ، پیشرفت تحصیلی ، مدل یابی معادلات ساختاری ، دانش آموزان متوسطه