بررسی کاهش فاصله میان دانش نظری و کاربرد علمی در مدارس

در ادبیات علمی و مطالعات آموزشی، همواره تلاش برای یافتن راهکارهایی برای کاهش فاصله میان دانش نظری و کاربرد عملی وجود داشته است. نظریه های یادگیری از جمله سازنده گرایی و یادگیری، بر اهمیت یادگیری در بافت واقعی و تعامل فعال با محیط تاکید دارند. با این حال، ایجاد محیط های یادگیری واقعی در کلاس های درس سنتی، اغلب پرهزینه، خطرناک یا غیرممکن است. واقعیت ترکیبی با قابلیت شبیه سازی دقیق موقعیت های واقعی در محیط امن آموزشی، می تواند پاسخی به این نیاز دیرینه باشد. این فناوری به آموزش دهندگان اجازه می دهد تا موقعیت های پیچیده و پویا را ایجاد کنند که یادگیرندگان بتوانند در آن ها تمرین کنند، اشتباه نمایند و بدون ترس از پیامدهای واقعی، درس بگیرند. این امر، پتانسیل تغییر پارادایم از آموزش انتقالی به آموزش اکتشافی و مبتنی بر تجربه را دارد.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت فعال