اثربخشی حس تعلق به محیط آموزشی مدرسه در شکل گیری اشتیاق و موفقیت تحصیلی دانش آموزان

فضا و مکانی که مقدار وقت زیادی را در طول روز و در محیط آموزشی به عنوان دوره اولیه زندگی در آن می گذرانند، می تواند به واسطه رابطه ای قوی که از لحاظ کمی و کیفی با افراد ایجاد می کند به مکان ها با ویژگی هایی متمایز از سایر مکان ها تبدیل شود که پیوند با مکان و تعلق به آن را منجر می شود. لازمه شکل گیری حد تعلق به محیط آموزشی دو هدف عمده را در بردارد: یکی ایجاد حد بازگشت به مکان آموزشی برای اشتیاق رفتن به مدرسه و دیگری نقش ذاتی مکان ها در شکل دادن هویت کودکی و بزرگسالی دانش آموزان است. انسان ها همواره با محیط اطراف خود در تعامل اند و محیط هایی که تعامل بیشتری با آن ها دارند تاثیر عمیق تری بر رفتار و اعمال و به طورکلی زندگی آن ها می گذارد. دانش آموزان بعد محیط خانه و خانواده، بیشترین تعامل را با محیط آموزشی خود دارند. بر اساس تحقیقات انجام شده وجود حس تعلق به مکان در این فضا، باعث ایجاد شوق در دانش آموزان جهت بازگشت مجدد به آن محیط می گردد و پیوند عمیقی را میان دانش آموز و محیط جاری می سازد.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی ، محیط مدرسه ، تعلق خاطر ، موفقیت دانش آموزان