واکاوی جایگاه و نقش مولفه های برنامه درسی در تحکیم و بازتولید هویت فرهنگی فراگیران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_17199

تاریخ نمایه سازی: 8 اسفند 1404

چکیده مقاله:

برنامه درسی به عنوان قلب تپنده نظام های آموزشی، نقشی فراتر از انتقال صرف دانش و مهارت های فنی داشته و به عنوان ابزاری استراتژیک برای شکل دهی به جهان بینی و هویت نسل آینده عمل می کند. این مقاله مروری با هدف واکاوی جایگاه و نقش مولفه های گوناگون برنامه درسی در تحکیم و بازتولید هویت فرهنگی، به تحلیل سازوکارهایی می پردازد که از طریق آن ها، ارزش ها، باورها و میراث معنوی یک جامعه در ذهن و روان فراگیران نهادینه می شود. هویت فرهنگی به عنوان شناسنامه وجودی هر فرد، در جهان معاصر که با پدیده جهانی شدن و تداخل های فکری گسترده روبروست، نیازمند صیانت و بازتولید مداوم در بستر رسمی آموزش و پرورش است. مولفه هایی همچون اهداف، محتوا، روش های یاددهی و شیوه های ارزشیابی، هر یک به گونه ای منحصر به فرد در این فرآیند حیاتی سهیم هستند. محتوای آموزشی با تکیه بر بازنمایی دقیق تاریخ، ادبیات، آیین های ملی و آموزه های اخلاقی، بستر اولیه را برای شناخت ریشه های کهن فراهم می آورد، در حالی که روش های تدریس گفتگومحور و تعاملی، به فراگیران اجازه می دهند تا این ارزش ها را به صورت آگاهانه تحلیل، نقد و درونی سازی کنند. یافته های حاصل از بررسی های تخصصی نشان می دهد که برنامه درسی پنهان، شامل جو حاکم بر مدرسه و روابط انسانی میان ارکان آموزشی، تاثیری شگرف بر بازتولید الگوهای فرهنگی و رفتاری دارد که گاه از برنامه درسی رسمی نیز نافذتر عمل می کند. در واقع، محیط آموزشی باید به کانون تبلور سنت های پسندیده تبدیل شود تا از استحاله فرهنگی فراگیران در برابر جریان های بیگانه جلوگیری کرده و حس تعلق به میهن را در آن ها تقویت نماید. معلم نیز در این میان، نه تنها به عنوان یک متخصص علمی، بلکه در مقام یک راهبر فرهنگی عمل کرده و با منش خود، الگویی عینی از هویت مطلوب را برای فراگیران بازنمایی می کند. این نوشتار تبیین می کند که تحکیم هویت ملی و مذهبی مستلزم بازنگری مستمر در متون درسی و انطباق آن ها با مقتضیات زمانی است تا از این طریق، جذابیت و کارآمدی لازم برای نسل جدید حفظ شود. نتایج این تحلیل بر ضرورت تدوین اسناد بالادستی با رویکردی هویت محور تاکید دارد تا نظام تعلیم و تربیت بتواند با تکیه بر اصالت های خود، شهروندانی خودباور، آگاه و مسئول پرورش دهد. در نهایت، پیوند میان اهداف آموزشی و ریشه های فرهنگی، ضامن پایداری و پویایی جامعه در برابر چالش های پیچیده دنیای مدرن خواهد بود و بستری فراهم می آورد که در آن فراگیران ضمن تعامل با جهان، بر مدار هویت اصیل خویش گام بردارند.

نویسندگان

سهیلا آهن پیشه

فوق لیسانس ادبیات فارسی

ابوالفضل مجیدی اباجلو

دکترا فیزیولوژی ورزش

اسداله صدارت قره باغ

لیسانس مطالعات اجتماعی